(Album - Rough Trade Distribution)

Tja, wat moet je verwachten van Devin’s debuut? Een zwartwitte foto op de albumhoes, waar hij in foute mooiboy-verschijning op een trap zit. De vetkuif in zijn haar lijkt wel wat op een hartje en de cd heet Romancing. Je zou bijna een soort Robbie Williams verwachten, maar dat valt alles mee wanneer het schijfje begint te draaien.

De 24-jarige New Yorker maakt namelijk rechttoe rechtaan garagerock. Een hoop kabaal en een stem als een scheermes, dus. In een razend tempo knalt Devin (Therriault) er twaalf nummers doorheen. Met een hoop energie, zoals hoort bij het genre en een debuut. En dat debuut kwam uiteindelijk, omdat hij zich wilde afreageren toen zijn leven niet ging zoals het zou moeten gaan. Hij woonde in New York met een huisgenoot in een kelder, ze verveelden zich stierlijk en Devin had een vreselijk baantje. Dat kan anders, dacht hij, en nam Romancing op.

Inmiddels lijken ze in Engeland wel warm te lopen voor Devin. Niet heel gek, want zijn muziek kent gelijkenissen met Britse bands als Arctic Monkeys, Miles Kane en The Buzzcocks. Maar ook met The Stooges en Undertones. Zoals Devin zelf zegt: “I think that’s part of what makes it good – it’s got really specific references to good music.”

En dat is meteen het manko van Romancing. We kennen dit al. Er is weinig mis met Devin’s debuut, vaak zijn de nummers kort maar krachtig en zijn stemgeluid is lekker scherp en leent zich perfect voor dit genre, maar het is verder niet heel speciaal. Verder waren meer nummers als ‘In My Solitude’ welkom geweest. Even een stapje terug met de gitaren om tot rust te komen. Maar voor een debuut is Romancing een prima plaatje dat verwachtingen schept voor Devin’s verdere carrière.

22/06/2012 - Rutger Otto