In onze concertagenda zijn momenteel geen optredens van Japanese Breakfast bekend.
Check ook onze Pop concertagenda.
2025-10-07
Het is apart om te constateren dat het vierde album van Japanese Breakfast feitelijk hun eerste studioalbum is. De eerdere platen waren opgenomen in thuisstudio’s of geïmproviseerde locaties. Nu is het aan producer Blake Mills (Bob Dylan, Fiona Apple) om de alom bejubelde Jubilee [2021] waardig op te volgen. Dit album was genomineerd voor een Grammy, dus de verwachtingen waren hooggespannen. Het moet gezegd worden: het geluid op het album klinkt perfect. Misschien wel te perfect: de donkere droompop die For Melancholy Brunettes (& Sad Women) siert klinkt wel wat saai. De titel ontleent zich aan een kort verhaal, The Chimera uit de bundel The World Of Apples [1951]. Hierin vertelt schrijver John Cheever het verhaal van een man die vastzit in een mislukt huwelijk en fantaseert over verschillende vrouwen. Ze verwoordt dat fraai op de single ‘Orlando’ ( “Orlando in Love wrote 69 cantos for melancholy brunettes and sad women”). Het verhaal heeft zangeres en tekstschrijver Michelle Zauner geïnspireerd om meerdere afzichtelijke mannen onder de loep te nemen.
De Koreaans-Amerikaanse artiest maakt de luisteraar deelgenoot van haar slechte ervaringen met de andere sekse. Zo was ze beland in een manipulatieve relatie (“Sucked you off by the AC unit/…/I could be the home you need.”) op ‘Mega Circuit’. Of kreeg ze een relatie met een alcoholist op ‘Leda’(“your special way of ruining the mood/… /May this be the year the spirit takes you”). Dan is er het vriendje die telkens vreemd ging op het grootse ‘Honey Water’ (“Why can’t you be faithful/…/They say only love can change a man but all that changes is me”). Maar goed, als je dan op ‘Men In Bars’ haar hoort samenzingen met Jeff Bridges, krijg je een idee waar het aan kan liggen ( “I never knew I’d find my way into the arms of men in bars”). Het nummer brengt je even in een country-stemming en hoe zoet ook, het breekt even met de enigszins eentonig muziek dat het album domineert.
Haar droge, slim ontwikkelde, teksten worden voornamelijk ondersteund door eenzelfde stijl. Het zijn vaak doorlopende muzikale thema’s die in een langzaam tempo voortschrijden. Hoe mooi ‘Magic Mountain’ en ‘Little Girl’ ook gearrangeerd zijn, de nummers laten zich voortslepen door een hoge mate van somberheid. ‘Picture Window’ weet enigszins de popkant op te zoeken en ook het orkestrale ‘Winter In LA’ weet de sfeer iets terug te brengen naar een nachtclub, maar haar zacht klinkende fluisterende stem zorgt voor een zekere mate van eentonigheid.
De energieke vrolijkheid van ‘Jubilee’ heeft plaats gemaakt voor gotische donkere droompop. Hoewel het geen depressieve muziek is, is het eerder muziek voor op de achtergrond. Het is jammer: haar spitsvondige teksten verdienen meer muzikale ruimte om in te gevonden te worden. Het is geen slecht album, maar muziekliefhebbers zullen teleurgesteld zijn in de opvolger van de Grammy genomineerde voorganger.
Anna B Savage - You & I Are EarthDe Londense Anna B Savage heeft naar haar hart geluisterd en zo haar ware...
Lonnie Holley - Tonky Als iemand veel heeft meegemaakt, dan is het Lonnie Holley wel. Geboren in...
In onze concertagenda zijn momenteel geen optredens van Japanese Breakfast bekend.
Check ook onze Pop concertagenda.