In onze concertagenda zijn momenteel geen optredens van Lonnie Holley bekend.
2026-02-10
Als iemand veel heeft meegemaakt, dan is het Lonnie Holley wel. Geboren in de armoede van Birmingham (Alabama) leefde hij van pleeggezin naar pleeggezin. Uiteindelijk werd hij zelf vader en nam hij baantjes als vuilnisman, grafdelver en bordenwasser om te overleven. Nadat hij grafstenen had ontworpen toen twee van zijn nichtjes omkwamen bij een brand in 1979, begon hij een artiestenbestaan. Met materialen die hij in zijn omgeving vond, wist hij uiteindelijk wereldwijd zijn kunst ten toon te stellen. Pas in 2006, op zijn zesenvijftigste, begon hij met muziek maken. Wat begon in een kerk met enkel een keyboard en microfoon is anno 2025 verworden tot een project waar een indrukwekkend aantal bekende artiesten aan mee werken.Holley, inmiddels vijfenzeventig, schuwt op Tonky het muzikale avontuur niet. Zijn zevende album, vernoemt naar de bijnaam die hij kreeg doordat hij als kind enige tijd in een “honky-tonk” barretje woonde, is ambitieus. Hij weet een aardig mengsel van jazz, folk, ambient, spoken word, soul en funk te creëren, waar producer en muzikant Jacknife Lee (R.E.M., The Killers) een hoofdrol in neemt. Niet alleen speelt hij verschillende instrumenten; hij nam het album op en mixte het. Nog belangrijker: Lee weet de gastartiesten een rol te geven, zonder dat Holley daarbij zijn podiumplaats verliest. Dat is echt een verdienste wanneer je je realiseert dat Angel Bat Dawid (klarinet), rapper Billy Woods, Alabaster Deplume (saxofoon) en singer-songwriter Jesca Hoop van de partij zijn.
Holley vervult de rol vanuit zijn kansel: hij spreekt, zingt en preekt op de door Lee ingezette elektronische structuren. Eerder deden ze dat op Oh Me Oh My [2023], waar de traumatiserende jeugd van Holley in Alabama Industrial School for Negro Children werd bezongen. Behalve de negen-minuten durende opener ‘Seeds’ wordt daar niet meer over gerept. Met de zin “Oh I wish I could rob my memory… I’d be like Midas and turn my thoughts to gold” sluit hij die episode af.
Dat betekent niet dat hij minder te melden heeft. Niet alleen op de opzwepende nummers, zoals ‘What’s Going On?’ weet hij zijn boodschap over te brengen, juist op de rustige interludia maakt hij indruk. Zo volgt hij de opener op met het korte ‘Life’, waarbij hij afsluit, onder harpklanken van Mary Lattimore met “if that seed breaks through it shall grow and make the universe mellow” .
Wat regelmatig terugkomt op het album zijn de sterren. Hij gebruikt deze als metafoor naar zowel het slavenverleden als de huidige samenleving. Wat er ooit ook gebeurd mocht zijn, ‘The Stars Are Still Shining’. Samen met oude vriend, plaatsgenoot en kunstenaar Joe Minter en de jeugdige Open Mike Eagle vertelt hij eenzelfde boodschap op ‘The Same Stars’. Je hoort hierop goed hoe rap, hiphop, minimale elektronica en soul harmonieus zijn verweven.
Met een verscheidenheid aan artiesten weet Holley een album af te leveren waar je stil van wordt. Dat hij afsluit met ‘A Change Is Gonna Come’, doet niet af aan de impact van de eerdere dertien nummers. Het verleden en heden versmelten hier spectaculair met elkaar.
Japanese Breakfast - For Melancholy Brunettes (& Sad Women)Het is apart om te constateren dat het vierde album van Japanese Breakfast...
Σtella - Adagio Singer-songwriter en producer Σtella (artiestennaam van Stella...
In onze concertagenda zijn momenteel geen optredens van Lonnie Holley bekend.