2026-03-26
Op Flowers brengen Durand Jones & The Indications nummers ten gehore die niet zouden misstaan in het oeuvre van Curtis Mayfield, Isaac Hayes, The Stylistics of Earth, Wind & Fire. Liedjesschrijvers Durand Jones (zang), Aaron Frazer (zang, drum) en Blake Rhein (gitaar) aangevuld met Steve Okonski (toetsen) en Michael Montgomery (bas) weten je de doo-wop te laten ervaren; de lichte funk te laten voelen en de soul te laten proeven alsof zij met deze artiesten hebben meegespeeld. Zij serveren deze muziekstijlen op de tien nummers dat het album rijk is. Het geheel wordt geïntroduceerd door het korte, instrumentale, titelnummer ‘Flowers’. De nummers vloeien natuurlijk in elkaar over, waardoor het geheel wat eentonig overkomt. Daarnaast klinken de meeste composities alsof je ze al jaren kent. Het album moet het hebben van de afwisselende zang en de kracht die daarin schuilt. Zo weet Frazer zijn falset te laten gelden, waar Jones een volle soulvolle stem heeft met af en toe een rauw randje. Op de nummers waar zij beiden zingen, zoals ‘I Need The Answer’ en ‘Without You’ hoor je het sterke contrast en ervaar je de kracht van beide stemmen het beste.
Dat betekent niet dat er verder niets te genieten valt. Zo is daar het ritmische ‘If Not For Love’ dat het tegenwicht is van het gestripte ‘Been So Long’. Hierop demonstreert het schrijversdrietal hun talent voor samenzang. Er is volop sentiment te bespeuren: ‘Rust And Steel’ raakt een gevoelige snaar net zoals het melancholische, disco-achtige, ‘Really Wanna Be With You’. De warme zoetigheid komt je tegemoet op ‘Paradise’, waar de blazers en strijkers tezamen met de hoge stem van Frazer menigeen zullen verleiden tot een gezellig onderonsje.
Het album is briljant geproduceerd door Rhein en Okonski. Het geluid is prachtig, waardoor alle gebruikte instrumenten subtiel en helder overkomen. Hierdoor zijn het de kleine klankkleurverschillen die het verschil maken. Hierdoor weet Jones iedereen op de dansvloer te krijgen met het lome, koperrijke, ‘Flower Moon’, terwijl hij op ‘Lovers' Holiday’ met zachte stem de luisteraar comfortabel doet terugdenken aan de hoogtijdagen van de soul uit de jaren vijftig en zestig.
Daar waar voorganger Wait Till I Get Over [2023] zo eigentijds klonk, klinkt hun vijfde studio-album alsof we in een tijdmachine gestapt zijn. Zij brengen ons terug naar de jaren dat Motown, Stax en Atlantic de ene na de andere samen zingende mannenband in hipgekleurde pakken ten tonele bracht. Fans van de zogenaamde ”Philly Sound” zullen hun vingers aflikken bij de gepolijste en soulvolle nummers die de band hier laat horen. Een heerlijke plaat voor een romantisch avondje thuis.

Sprints - All That Is OverEr komt op dit moment veel goede muziek uit Ierland. Met Fontaines D.C. en...

Guerilla Toss - You're Weird Now Je kunt je niet voorstellen dat Guerilla Toss ooit deel uitmaakte van...
In onze concertagenda zijn momenteel geen optredens van Durand Jones & the Indications bekend.
Check ook onze Soul/R&B/Hiphop concertagenda.
