RECENSIE: Bad Breeding - Exiled

Bad B
recensie cijfer 2019-09-10 Het zijn gouden tijden voor elke rechtgeaarde anarchopunkband. Met een nieuwe wapenwedloop, onberekenbare (wereld)leiders, een groeiende kloof tussen arm en rijk, de klimaatverandering, hyperkapitalisme en overconsumptie, is er aan inspiratie geen gebrek. Bad Breeding laat met haar derde album Exiled de hoogtijdagen van de anarchopunk (1980-84) met glans herleven.

Het viertal uit Stevenage (UK) bijt, onder aanvoering en bij monde van Christopher Dodd, wild van zich af. Charlie Rose (bas), Matt Toll (gitaar) en Aslea Bennett (drums) zorgen voor een bijpassende muzikale omlijsting. Af en toe komen er ook nog wat saxofoonflarden voorbij waaien (in ‘A Rag Hung Between Two Trees’ en ‘Theatre Of Work’).

Bad Breeding zoekt de inspiratie dicht bij huis en probeert in haar nummers de lokale gemeenschap aan het denken te zetten én in beweging te krijgen. ‘Repossession’ gaat over de uitwassen van het neo-liberalisme waardoor de groep have-nots steeds groter wordt en wordt gemarginaliseerd ten gunste van de upper class.

In ‘Clear Blue Water’ krijgen speculanten en huisjesmelkers ervan langs. ‘Theatre Of Work’ gaat over de uitwassen van de flexibilisering van de arbeidsmarkt waardoor het bestaanszekerheid voor steeds minder mensen is weggelegd. Arbeid als instrument van de liberale politici en de marktpartijen.

De boodschap wordt gebracht met venijn en overtuigingskracht gebracht. In sommige nummers hinten de overstuurde gitaren naar noiserock. In afsluiter ‘Tortured Reality’, waarin de band nog een keer uitlegt dat we met de huidige vorm van (hyper)kapitalisme moeder aarde en de mensheid niet van de ondergang gaan redden, klinkt Bad Breeding net zo donker en duister als Killing Joke in haar beste dagen.

Met Exiled laat Bad Breeding horen actueler te zijn dan ooit. En dat is op zijn minst een wrange constatering, bijna veertig jaar na de hoogtijdagen van Crass en Discharge.
Recensent:Bart Slaats Artiest:Bad Breeding Label:One Little Indian Ltd
Cover Henrik Lindstrand - Nattresan

Henrik Lindstrand - NattresanStil zitten is niet Henrik Lindstrand ’s beste eigenschap. Naast het maken...

Cover Titus Andronicus - An Obelisk

Titus Andronicus - An Obelisk In de bijna vijftien jaar dat de punkrockformatie Titus Andronicus nu...

ZOEKEN IN CD-RECENSIES

 

OF SELECTEER OP GENRE, ARTIEST, LABEL, RECENSENT