RECENSIE: The Offspring - Days Go By

print
mail to friend
Cover The Offspring - Days Go By
recensie cijfer 2012-08-11 Het probleem met ouder worden is dat je langzaam steeds meer je originele vorm kwijt raakt. Bands worden al snel een schaduw van de legende die ze ooit waren. Metallica is hier een goed voorbeeld van en wist afgelopen jaar met hun tour mooi te teren op het succes van The Black Album. Nieuw materiaal slaat echter niet aan bij de fans. Ander klassiek voorbeeld is The Offspring. In 2008 brachten ze het magere album Rise And Fall, Rage And Grace uit en op Lowlands 2011 was de act eveneens niet veel soeps. Het publiek slikte de klassiekers als zoete koek, maar wist weinig raad met nieuw materiaal.

Anno 2012 komt The Offspring met Days Go By op de proppen. Ruim vier jaar hebben ze de tijd genomen om zichzelf weer bij elkaar te rapen. Ze hebben eindelijk een vaste drummer gevonden in Pete Parada. Heeft de band echter nog iets toe te voegen aan het muzikale landschap? Nee. Is het dan wel weer een klassiek Offspring album geworden? Ook niet. Days Go By is het beste te omschrijven als een bejaarde man met een identiteitscrisis, maar die daar niets van wil laten merken bij zijn kleinkinderen. Zodoende wendt deze zich tot wat hip is onder de jeugd en gaat hier op bijna genante wijze stuntelig mee om.

The Offspring probeert zichzelf opnieuw uit te vinden en heeft daarvoor andermans nummers gebruikt. Opener ‘The Future Is Now’ lijkt sprekend op ‘Saviour’ van Rise Against. Ze hebben de blauwdruk genomen en er hun eigen akkoorden op losgelaten hebben. ‘Secrets From The Undergrounds’ had ook met gemak een Rise Against-track kunnen zijn, net als ‘Turning Into You’. En wat lijkt ‘Days Go By’ overigens veel op ‘Times Like These’ van de Foo Fighters, met de akoestische outro inbegrepen. Over teren op oude successen gesproken, ‘Dirty Magic’ is een heropname van de track zoals die op Ignition staat. Niets nieuws voor de oude fans en voor de eventueel nieuwe fans staat de track vaal in het geheel.

Zanger Dexter Holland vertelt dat hij met dit album beide kanten van The Offspring wil vangen. De zojuist besproken nummers zijn de serieuze kant en ontberen dus duidelijk in creativiteit. Het is de speelse kant die het album leuk en interessant maakt, ware het niet dat die momenten in de minderheid zijn. ‘Cruising California’ is daarvan het meest poppy, met een Katy Perry-like refreintje, maar het blijft wel heel erg goed in je hoofd hangen. Op ‘O.C. Guns’ doet een mariachi-band mee, waardoor het een leuk nummer is voor de afwisseling. ‘I Wanna Secret Family’ is ook leuk bedoeld, niet meer dan dat, maar hoorden we daar Dexter serieus het woord ‘swag’ gebruiken? Ze hadden het album geen toepasselijkere titel kunnen geven, want de dagen dat The Offspring op eigen kracht nog een sterk album wist te maken zijn nu echt voorbij.
Recensent:Roy Verhaegh Artiest:The Offspring Label:Sony Music Entertainment
volgende recensie
Cover Flo Rida - Wild Ones

Flo Rida - Wild OnesIedere generatie heeft recht op zijn muzikale jeugdzondes. Bij de jeugdzondes...

Cover Lianne La Havas - Is Your Love Big Enough?
vorige recensie

Lianne La Havas - Is Your Love Big Enough Haar naam gonsde in het Verenigd Koninkrijk al enige tijd rond. Was het niet...

ZOEKEN IN CD-RECENSIES

 

OF SELECTEER OP GENRE, ARTIEST, LABEL, RECENSENT