(Album - Universal)

Het duurde twee jaar voor The Gaslight Anthem met een opvolger voor American Slang (2010) kwam. En door de beperkte houdbaarheidsdatum van dat album had het best sneller gekund. Maar onder de vlag van het label Mercury Records, waar de band in het najaar van 2011 tekende, maken Brian Fallon en co. met het nieuwe album Handwritten veel goed.

American Slang werd in eerste instantie nog goed ontvangen, maar bleek uiteindelijk schril af te steken tegen voorganger en doorbraakalbum The ’59 Sound (2008). Zanger Brian Fallon raakte zelfs enigszins in de put, dacht dat hij geen goede nummers meer kon schrijven, maar kwam er weer bovenop. En dus kwam The Gaslight Anthem er bovenop.

Met een nieuw label, een nieuwe producer (Brendan O’Brien, bekend van Pearl Jam, Incubus, Red Hot Chili Peppers) en vooral met nieuw elan heeft de band met Handwritten haar beste album tot nu toe opgenomen. Single en opener ‘45’ is volgens de band zelf het teken daarvan. Een gedreven Fallon zingt over verloren liefde, zonder maar een moment aan energie in te boeten. Het is inderdaad symbolisch voor het ‘nieuwe’ The Gaslight Anthem.

Hoewel, nieuw? Het is nog altijd enorm herkenbaar en de band is buiten Fallon nog altijd relatief anoniem. Met afsluiter ‘National Anthem’ zorgt Fallon op de valreep nog voor de broodnodige variatie, door een prachtig akoestisch nummer te spelen, verder klinken de nummers precies zoals je dat verwacht van The Gaslight Anthem. Maar het is de passie en het vuur waarmee nummers als ‘Handwritten’, ‘Howl’ en ‘Desire’ gespeeld worden. Daarnaast is O’Brien er als producer in geslaagd om de nummers groots neer te zetten. Stadionwaardig, al laat de band in OOR weten daar zelf nog niet aan toe te zijn.

Toch heeft de band nu de nummers om de stadions te bespelen. En als met de steun van een groot label er ook grote promotie komt, kan het zomaar gebeuren dat The Gaslight Anthem er over een aantal jaar staat. Handwritten opent wellicht vele deuren.

30/07/2012 - Jelger Woudstra