(Album - Dying Giraffe Recordings)

Adam Acuragi mag zichzelf de trotse uitvinder van de ‘Death Gospel’ noemen. Een compleet nieuwe muziekstijl die aan het begin van deze eeuw door de singer-songwriter zelf op de agenda is gezet. De naam doet een onaangenamer stuk muziek vrezen dan het in werkelijkheid is. Gospel is afkomstig van het oud Engelse woord Godspell en verwijst daarmee naar de goed nieuwsbrenger, de dood verwijst naar dat ene ding dat alle mensen gelijk aan elkaar stelt en daarmee het leven zo prachtig maakt. Luisterend naar de muziek van Adam Acuragi vertaalt zich dat hoofdzakelijk in sprookjesachtige folkritmes waarover Adam Acurai heerlijke en pure liedjes bouwt.

Zijn laatste werk, Like A Fire That Consumes All Before It, is de derde officiële release van de artiest. De plaat schittert door de aangenaam in het gehoor liggende deuntjes. Een nummer als ‘Parliament Of The Birds’ creëert gelijk een relaxt inhaak gevoel. Adam laat zijn stem voortreffelijk galmen en wordt perfect aangevuld door het achtergrondkoortje. Deze levert ook puik werk op ‘You’d Think This Was Easy’. Een van de weinige nummers waar echt de Heer aangeroepen wordt en het gospel aspect in haar originele vorm naar voren komt.

Na enkele van deze rustige nummers gooit Adam Acuragi, tegen het einde van de plaat, tamelijk onverwacht al zijn opgekropte energie eruit. ‘The Well’ is een krachtig ritme waarover Adam ook in staat blijkt de spreekwoordelijke longen uit het lijf te schreeuwen. De vaste folk/country ingrediënten als banjo zijn nog steeds aanwezig. Acuragi lijkt hier zelfs even wat te hebben van een levendige Neil Young. Alleen de ronkende gitaarsolo mist nog.

Het is lastig om te zeggen waarin het death gospel genre zich nou precies van het overige folk en americana onderscheidt. Desondanks klinkt Like A Fire That Consumes All Before It ontzettend aangenaam. De folk zit Adam Acuragi duidelijk in de vingers en zijn doorleefde stem vloeit perfect samen met de zorgvuldig opgebouwde arrangementen. Daarnaast weet de muziek overal gezellig te klinken, zonder al te oubollig over te komen.

04/02/2012 - Karst Jaarsma