2026-02-17
Het gebeurt wel vaker dat relatief onbekende artiesten na hun dood geëerd worden. Minder vaak gebeurt het door artiesten die jaren na het uitkomen van het enige album van die artiest geboren zijn. Dat is het geval op Like Someone I Know – A Celebration Of Margo Guyan, waar Various Artists het enige studioalbum van Margo Guyan chronologisch naspelen. Het feit dat zij in 2021 - het jaar waarin zij overleed - populair werd op Tik-Tok met het melancholische nummer ‘Why Do I Cry’ heeft daar zeker aan bijgedragen. Het nummer staat overigens niet op deze verzameling. Het is aan Japanse muziekliefhebbers te danken dat het nummer überhaupt het daglicht zag. Nadat zij in 2000 Take A Picture [1968] opnieuw uitbrachten, werd dit een onverwacht succes. Zo kwam 27 Demo’s [2014] op de markt, waar dit nummer opstond.De hernieuwde interesse voor Guyan is sowieso opmerkelijk: zelf had ze geen interesse om haar eigen debuut te promoten. Zij wilde niet op tournee; zij schreef liever muziek voor jazzartiesten, zoals Ornette Coleman en Don Cherry. Guyan schuwde elke vorm van aandacht, al werkte ze samen met Max Roach en Gunther Schuller. Haar nummers zijn door verschillende artiesten opgenomen, zoals Harry Belafonte, Bobbie Gentry, Glen Campell en Jackie DeShannon. Nu is het aan de nieuwe lichting om deze dame van de fluisterende droompop wederom in de schijnwerpers te zetten.
Daar zit hem ook nog eens de kneep: alle artiesten fluisteren elk op hun eigen wijze de aan hen toegewezen nummers. Hierdoor klinkt het allemaal hetzelfde en kost het moeite om de gehele plaat te beluisteren. Het zijn de exotische geluiden van Rahill (‘Sun’), de donkere bastonen van MUNYA en Kainula (‘Don’t Go Away’); de jaren zestig retroklanken van Kate Bollinger (‘What Can I Give You’) en de opgewekte Barrie (‘Love’) die opvallen nadat TOPS met ‘Sunday Morning’ de spits afbeet. Gerenommeerde artiesten, zoals Clairo (‘Love Songs’), June McDoom (‘Thoughts’), Empress Of (‘Someone I Know’) en Franke Cosmos and Good Morning (‘Take A Picture’) komen niet uit de verf en voegen niets toe aan eerder uitgebrachte versies van deze nummers. Zelfs Margo Price, die met het bonusnummer ‘California Shake’ een bijdrage levert, komt tekort.
Het lukt de jongere generatie niet om de muziek van Margo Guryan naar een hoger niveau te tillen. Ze lijken allen te vallen voor de fluisterende manier om haar muziek aan de man te brengen. Hierdoor haak je halverwege het album af en zoek je naar iets meer pakkends. Diegenen die interesse hebben in haar muziek, zullen met de vele demo albums en compilaties voldoende materiaal hebben om van te genieten. Voor hen is deze compilatie geen must.

Pulp - MoreNa maar liefst 24 jaar is daar de nieuwe langspeler van Pulp , More . De...

Nfaly Diakité - Hunter Folk Vol. 1: Tribute To Toumani Kone Ook al is Nfaly Diakité geboren in de Bamako, de hoofdstad van Mali, hij...
In onze concertagenda zijn momenteel geen optredens van Various bekend.
