In onze concertagenda zijn momenteel geen optredens van Mckinley Dixon bekend.
2026-03-26
Welke rapper ken jij die een album durft te openen met harp en dwarsfluit? De Amerikaan McKinley Dixon doet dit niet alleen: hij weet je er helemaal mee in te pakken. Vanaf het begin lijkt het alsof je bij hem bent ”live from the kitchen table” (‘Watch My Hands’). Je voelt je as het ware opgenomen in zijn familie. Deze bestaat verder uit rappers Teller Bank$, Ghais Guevara, Pink Siifu, Quelle Chris, Blu, Shamir, ICECOLDBISHOP, Afred en Anjimile en de jazz muzikanten werkend met producer Sam Koff (No BS Brass Band). Het resultaat is verbluffend goed: Magic, Alive! is zijn beste album tot nu toe. Zoals de titel al doet vermoeden, deelt hij hierop zijn liefde voor goochelen. Daarnaast vertelt hij op de elf nummers het verhaal van drie jongens die hun overleden vriendje willen terughalen. Beide onderwerpen komen samen op het titelnummer: “Going through this now, shit, it really got me believing to live forever is to tell the stories of who light up ya eyes. We ran, we danced, survived, we fly. That’s magic alive!” Voordat die conclusie getrokken wordt, is er al heel wat gebeurd.
Zo weet hij op het energieke ‘Sugar Water’ de drie rouwende jongens de belangrijkste boodschap mee te geven: doe er alles aan om je vriend niet te vergeten. (“My big bro told me every song you make is a picture of forever, dog. And once you let it out and spread it ‘round like aerosol, we speak your name up like you famous bro. You never lost.”). Dat zij goocheltruukjes gebruiken om hun gedachten te verzetten, laat Dixon doorkomen op ‘Listen Gentle’ (“he said baby boy, just come here, never fear / let me pull a quarter from behind your ear”).
Er zijn nog veel meer indrukwekkende momenten. Het grootste nummer op voorganger Beloved! Paradise! Jazz [2023] krijgt een opvolging. ‘Run, Run, Run Pt. II’ zit vol met levendige emoties ( “who am I if not mama’s gun” ). Met het opgewekte ‘We’re Outside, Rejoice!’ drijft een van de mooiste teksten van het album boven: “Stars and concrete used to map out my dreams/I could use blasphemy to do miraculous deeds”. Dan is er nog ‘Recitatif’ met zijn complexe muzikale structuur. Het is een ode aan Toni Morrison, waar hij de vriendschap en familie belicht (“how the house is burning down, how can we survive?” ) Halverwege lijkt het nummer opnieuw te starten en klinkt het compleet anders: de drums worden intensiever en wanneer Teller Bank$ rapt over een gitaarriff op het einde lijkt het even uit de pas te lopen.
Dixon bewaart het beste tot het laatst wanneer hij oudgediende Blu op ‘Could’ve Been Different’ laat figureren als de overleden vriend ( “You asking me what I think, I’m just a poster on your wall/And I think you know the answer is right in your catalog”). Met dit album stijgt hij boven zichzelf uit en vestigt hij eindelijk zijn plaatst tussen de rap-grootheden van deze tijd.
Gruff Rhys - American InteriorWe kennen Gruff Rhys allemaal wel als de zangers en liedjesschrijver van...
Sophia Kennedy - Squeeze Me Sophia Kennedy is geboren in Baltimore en inmiddels al jaren gevestigd in...
In onze concertagenda zijn momenteel geen optredens van Mckinley Dixon bekend.