(Album - Broere Promotion)

Het Belgische (blues)rock trio Ganashake werd in mei 2009 opgericht voor de eerste editie van het Erps-Kwerpse “Crisisfestival”. Het talent bleek tot in de kleine tenen van deze heren te zitten en hun optreden op het festival ging niet onopgemerkt voorbij. Er kwam media-aandacht, er werd een EP opgenomen en een jaar later stonden ze op het hoofdpodium van de Gentse Feesten en was het eerste album een feit. Dat album werd erg goed ontvangen en de verwachtingen zijn dan ook hoog gespannen nu opvolger Flirty Fishing het daglicht ziet.

De plaat opent met het nummer “I’ve Been Waiting”. Er wordt afgetrapt met stevige, groovy rock, maar de band houdt in zodra Jesse Jacob zijn vocalen laat horen. Muzikaal wordt aan kracht ingeleverd en dat wordt niet opgevangen door de zanger (tevens gitarist). Zijn zang mist overtuiging en het lijkt erop dat zijn bereik beperkt is. Ik stel de verwachtingen iets bij en vervolg mijn luistersessie met “Dancing Dose You Trust” en “Keep Faling”. Een catchy uptempo track en een laidback nummer.
“Keep Faling” zou een van de beste tracks van de plaat kunnen zijn, vanwege de erg catcy (bas)gitaarloopjes. Een (andere) zwakte van Ganashake gooit echter roet in het eten. Flirty Fishing bevat wel erg veel slappe liefdesliedjes. “Before you pick me up from the ground, send my heart to the lost and found.” Veel cheesier krijg je ze niet.

Muzikaal staat de band overigens als een huis. Stevige en soms ook vieze rock met een goede afwisseling tussen solo’s, riffjes en tierelantijntjes, die maken dat de plaat blijft boeien. “My Style”, “Are You Happy Now” en “Little Black Room” zijn zo van die nummers waarop je je hoofd op en neer blijft knikken. Met name in de laatst twee nummers zet de band een erg vies gitaargeluid neer, heerlijk.

Dat we hier te maken hebben met een paar getalenteerde muzikanten, mag duidelijk zijn. Dat ze degelijke rocksongs kunnen schrijven staat buiten kijf. Toch steekt de band met Flirti Fishing het hoofd nog niet echt boven het maaiveld uit. Wellicht dat de band wat meer body zou krijgen met een zanger die zich alleen op de zang richt. Dat levert mogelijk nog een extra winst op, omdat Jesse Jacob zich dan kan richten op het gitaarwerk. Daar ligt zijn grote kracht. Een en ander staat natuurlijk los van het feit dat deze jonge gasten nog alle tijd hebben om zich te ontwikkelen. Dit is nog maar het begin!

14/07/2012 - Rogier Bennink