Jesse Welles - 11/12 - Melkweg

Jesse Welles

De carrière van Jesse Welles loopt de laatste tijd razendsnel. De 33 jarige singer-songwriter bestormt TikTok met zijn protestliederen, scoort vier Grammy nominaties en zingt in San Francisco een duet met legendarische folk icoon Joan Baez. Zijn nummers roepen vaak vergelijkingen op met de vroege Bob Dylan en Woody Guthrie, maar het is vooral verfrissend om in deze turbulente tijden een artiest te horen die zijn stem en mening onmiskenbaar laat klinken – en dat doet hij op zijn eigen, unieke manier. Dit spreekt vanavond zowel de oude folk fans als de jonge TikTok generatie aan.

Jesse Welles wisselt in de Melkweg af tussen solo optredens en optredens met zijn band. In het eerste solo blok lijkt hij meteen zijn “kruid” te verschieten: kritische nummers over de Amerikaanse immigratiedienst, Walmart en de zorgverzekeringen worden enthousiast door het hele publiek onthaald. “I Do Not Wanna Go To Walmart Today” wordt meegezongen alsof iedereen überhaupt een optie heeft om daar morgen te gaan boodschappen. De teksten zijn scherp en direct, soms zelfs directer dan de poëtische inslag die men bij Dylan gewend is.

Wanneer de band zich bij Welles voegt, krijgt het optreden een extra impuls. De groep levert een energieke, punk gedreven blues toevoeging die de nummers een nieuwe dimensie geeft. Op “Red” hoor je een heerlijke, langzame slide gitaar die zich opbouwt tot een climax die perfect past in een eventuele Oasis setlist. Later volgt inderdaad een Oasis cover. Naarmate de avond vordert, worden de nummers minder direct en meer beschrijvend – een overgang die Welles in het volgende akoestische blok verder uitdiept.

Jesse Welles maakt een sterke indruk. Zijn debuutalbum verscheen in 2024; sindsdien heeft hij al acht albums uitgebracht. Vanavond resulteert dit in een mooie opbouw van directe protestliederen naar meer poëtische kritiek. Aangevuld met enkele covers. Welles speelt duidelijk met de Dylan vergelijkingen. Door een cover van ‘Knockin’On Heaven’s Door’ en tenminste twee keer zijn teksten duidelijk geïnspireerd door de grote dichter. Het gesprek tussen God en Abraham in “God, Abraham & Xanax” doet denken aan “Highway 61 Revisited”, maar de verwijzingen naar Xanax en P Diddy brengen het terug naar de TikTok generatie. Een geslaagd optreden van een veelbelovende protestzanger die hopelijk zijn maatschappelijke boodschap nog verder in het poplandschap zal laten doordringen.