RECENSIE: Storm Corrosion - Storm Corrosion

print
mail to friend
Cover Storm Corrosion - Storm Corrosion
recensie cijfer 2012-06-27 Het kon niet uitblijven dat Steven Wilson en Mikael Åkerfeldt samen een album zouden opnemen. De frontmannen van Porcupine Tree en Opeth zijn vrienden sinds Wilson het opnameproces van Blackwater Park vlot trok. Opeth zat helemaal vast en het is mede aan de introverte Brit te danken dat dit album zo een klassieker is geworden. In de jaren hierna bewezen de heren elkaar regelmatig diensten wat dan uiteindelijk uitmondt in dit project dat Storm Corrosion heet. En ook de plaat die de heren nu uitbrachten heet heel eenvoudig Storm Corrosion.

De term metal of zelfs rock is amper nog van toepassing op de dromerige klanken in de zes lange nummers. De progrock uit de jaren zeventig en psychedelische folk zijn de beste termen om de muziek van de heren te beschrijven. Zeer waarschijnlijk hebben King Crimson en vooral het oude Pink Floyd model gestaan voor de muziek van Storm Corrosion, maar ook een naam als het psychedelische folk gezelschap Espers komt regelmatig binnenwandelen. Het album duurt maar ruim drie kwartier, maar dat is ruim voldoende omdat het tweetal heel veel vraagt van de luisteraar. Maar wanneer je het geduld kunt opbrengen om het album een aantal malen te beluisteren ontvouwt zich een luistertrip die je naar hogere sferen voert.

Het best komt het rustige album tot zijn recht wanneer je hem in zijn geheel met een koptelefoon tot je neemt. Pas dan hoor je hoe subtiel de uitermate kalme nummers in elkaar zitten en dat hier twee absolute muzikale grootmeesters samenwerken. Neem nu het tien minuten durende ‘Storm Corrosion’ dat heel rustig folky voort lijkt te kabbelen, maar halverwege wat unheimische geluiden laat horen. Het doet sterk denken aan Pink Floyd ten tijde van Umma Gumma en Atom Heart Mother. Pink Floyd horen we nogmaals terug in het instrumentale ‘Lock Howl’ waar ‘Welcome To The Machine’ een invloed moet zijn geweest. In ‘Hag’ horen we achter de subtiele stem van Wilson een mellotron en een simpele maar zeer effectieve bastoon. Terwijl de bas voortschrijdt horen we tegen het einde een stukje noise opkomen dat langzaam weer wegebt. Het afsluitende ‘Ljudet Innan’ is het rustigste nummer op de toch al rustige schijf, maar had wel iets korter gemogen dan de tien minuten die er nu voor staat. Bij dit extreem kalme stukje muziek verslapt de aandacht enigszins. Gelukkig zijn de andere nummers spannend genoeg om de aandacht wel vast te houden.

Wilson en Åkerfeldt hebben met Storm Corrosion duidelijk niet voor de makkelijkste weg gekozen toen ze samen aan de klus begonnen. Ze hebben een plaat in elkaar geknutseld die in eerst instantie puur als hobbyproject op de wereld is gezet, maar hopelijk een vervolg krijgt. Deze zeer rustige maar intrigerende plaat is in ieder geval geslaagd te noemen en nu maar hopen op een vervolg want dit smaakt naar meer. Bij de speciale editie krijg je ook nog een blu-ray disc met het album in 5.1 mix en vier nummers in instrumentale versie.
Recensent:Jan Didden Artiest:Storm Corrosion Label:Roadrunner Records
volgende recensie
Cover The Beach Boys - That's Why God Made The Radio

Beach Boys - That's Why God Made The RadioOud. Heel Oud. Een band uit lang vervlogen tijden. Maar wel een van naam en...

Cover Malice - New Breed of Godz
vorige recensie

Malice - New Breed of Godz Bands die oude nummers opnieuw opnemen, het lijkt een brevet van onvermogen...

ZOEKEN IN CD-RECENSIES

 

OF SELECTEER OP GENRE, ARTIEST, LABEL, RECENSENT