(Album - Pias)

Als Nederlandse dj’s als Chuckie en Afrojack hot zijn in Amerika, dan is Tiësto een inferno. Na de jarenlange bombardementen van r&b meuk zijn de states helemaal om. Elektronische dansmuziek is het helemaal. Club Life Volume Two Miami speelt daar volledig op in met een mix door onze eigen Tiësto, waarvan het bloed uit je oren spuit.

Hoe eigen is onze nationale trots eigenlijk nog? Zijn kenmerkende melodieuze trance geluid blijkt plaats te hebben gemaakt voor knalharde handjes-in-de-lucht house. Leuk voor wie ruim 20 jaar housemuziek heeft gemist aan de andere kant van de oceaan. Pech voor de liefhebbers, die enige vorm van subtiliteit wel kunnen waarderen.

Hoe dan ook, Club Life Miami is een monsterlijke feestcompilatie. Op een enkele track die aanvult als opvulling bevat het album alleen maar knallers. Tiësto zet op het merendeel van de nummers zijn handtekening. Zijn remix van Coldplay’s ‘Paradise’ is al wat ouder, maar nog steeds beter dan die van Fedde le Grand. De wat gemakzuchtige remake van Gotye’s ‘Somebody That I Used To Know’ mag niet ontbreken en op ‘Can’t Stop Me’ van Afrojack & Shermanology herstelt de Brabander achteloos alle foutjes in het origineel. Als afsluiter zijn recente hit ‘Maximal Crazy’, die mooi de lading dekt.

Andere bijdragen komen bijvoorbeeld van Axwell, die ‘In My Mind’ van Ivan Gough & Feenixpawl ft. Georgi Kay onder handen neemt. Hardwell doet zijn kunstje samen met Tiësto op het wat oudere ‘Young Blood’ door The Naked & Famous en Wolfgang Gartner schuift aan voor ‘We Own The Night feat. Luciana’. Als je op zoek bent naar de grootste stadionhouse en trance hits van dit jaar zit je gebakken.

En passant scoort Tijs nog even een trofee in de loudness race. De benaming voor de voortdurende strijd onder producenten van hitparade muziek om opnames zo hard mogelijk te laten klinken. En nu die handjes de lucht in!

27/05/2012 - Jasper Wognum