RECENSIE: Placebo - Battle for the Sun

print
mail to friend
Placebo – Battle for the Sun
recensie cijfer 2009-06-19 De afzegging van Depeche Mode zorgde ervoor dat Placebo promoveerde tot dagafsluiter van de zondag op Pinkpop. De groep rond zanger Brian Molko deed dit met verve, zette een rete-strakke show neer en bewees dat de groep sowieso een headliner is voor elk festival. Het zesde studio-album Battle for the Sun kwam vlak voor Pinkpop uit en bleek het live prima te doen. Uiteraard, de bekendere hits kunnen door het feest der herkenning rekenen op meer applaus, maar kwalitatief is Battle for the Sun zeker gelijkwaardig aan eerder werk. De karakteristieke stem van Molko en het uit duizenden herkenbare geluid van de band hebben ook ditmaal geleid tot enkele juweeltjes.

Een nieuwe drummer –de jonge Steve Forrest heeft Steve Hewitt vervangen- en het verlaten van hun oude platenmaatschappij Virgin heeft ervoor gezorgd dat Placebo een nieuwe start heeft kunnen maken. Battle for the Sun komt voor een groot deel in eigen beheer uit en deze nieuwe start was nodig. In de limited edition van Battle for the Sun is een documentaire bijgeleverd, die voor de verandering eens het bekijken meer dan waard is. De tour rond het vorige album Meds was een loodzware en dat was vooral te wijten aan het feit dat Placebo zich meer een merk is gaan voelen dan een echte band. De bandleden voelden Placebo eerder als verplichting dan een vriendschap vol creativiteit. Meds was aardedonker en met te weinig plezier geschreven en zowel Brian Molko als gitarist en bandlid van het eerste uur Stefan Olsdal wisten al snel dat het roer omgegooid diende te worden. Battle for the Sun is dan ook rijker, positiever, opgewekter en met meer plezier gemaakt dan het zeer donkere (maar toch fraaie!) Meds.

Het album trapt direct uptempo af met ‘Kitty Litter’ en ‘Ashtray Heart’. Titelnummer ‘Battle for the Sun’ is tekstueel en muzikaal érg goed gedaan en vormt met ‘The Never-Ending Way’ een absoluut hoogtepunt van het toch al sterke album. En alhoewel Placebo pretendeert een geheel andere weg ingeslagen te zijn, bevat het album gewoon de ingrediënten die we kennen. Battle for the Sun verrast door die karakterestieke stem en dat uit duizenden herkenbare geluid niet bijzonder, maar is als vanouds verslavend. Toegegeven, het album is wat vrolijker dan gewoonlijk, maar je moet toevallig weten wat er veranderd is en dát er iets veranderd is. En daarom is de documentaire een erg welkom extraatje. Molko, Forrest en Olsdal zien er opgewekt, vrolijk en springlevend uit en dat is goed nieuws, aangezien de band een jaar geleden nog op sterven na dood was. En misschien wel het belangrijkste nieuws: In tegenstelling tot alle eerdere albums staat op Battle for the Sun niet één misser. Van ‘Kitty Litter’, via ‘Bright Lights’ en ‘Julien’ tot en met afsluiter ‘King of Medicine’ is dit gewoon weer ouderwets Placebo.


Eerdere recensies van Placebo:
- 26-10-2004: Once More With Feeling, Singles 1996-2004.
Recensent:Steven van Beek Artiest:Placebo Label:Dreambrother Ltd
volgende recensie
De Heideroosjes – 20 Years: Ode & Tribute

De Heideroosjes - 20 Years: Ode & Tribute De Heideroosjes behoeven eigenlijk geen introductie. Deze punkers van eigen...

Eels – Hombre Lobo (12 Songs Of Desire)
vorige recensie

Eels - Hombre Lobo (12 Songs Of Desire) De doorgewinterde fan zal op Hombre Lobo , Eels ’ nieuwste album met als...

ZOEKEN IN CD-RECENSIES

 

OF SELECTEER OP GENRE, ARTIEST, LABEL, RECENSENT