Saba - 24/01 - Melkweg

Saba (Melkweg, 24 januari 2026)

De rapper Saba (Tahj Malik Chandler) uit Chicago begon zijn carrière als één van de frontmannen van Pivot Gang, met duidelijke invloeden van Midwest-iconen als Lupe Fiasco, Common en Kanye West. Na drie zeer succesvolle albums voegde hij vorig jaar nog twee nieuwen toe aan zijn indrukwekkende oeuvre, waarmee hij zijn talent voor introspectieve storytelling op soulvolle beats onderstreept. Verder heeft hij een indrukwekkende lijst samenwerkingen met o.a. J. Cole, Smino, Chance the Rapper, Mick Jenkins en Noname. Vanavond keert hij voor het eerst sinds zijn show in 2022 terug naar de Melkweg voor een exclusieve show in het teken van zijn nieuwe album met superproducer No ID.

Waar Saba duidelijke invloeden geniet uit Chicago, is met de 22-jarige Kaicrewsade in het voorprogramma duidelijk dat hij zelf ook een voorbeeld is voor de volgende generatie uit de stad. Hoewel zijn beats meer jazzy dan soulful zijn, heeft zijn flow en intonatie veel weg van de hoofdact van vanavond. De show opent met 'How To Impress God', en dat is precies wat hij doet: imponeren zonder te hoeven schreeuwen. Het decor is sober, de lichten zijn warm, de focus ligt volledig op de energie. Terwijl de energie aan het opbouwen is, valt ironisch genoeg tijdens 'Breakdown' zijn microfoon weg. Maar het is geen reden tot paniek, want het publiek zingt moeiteloos door, een moment van collectieve overgave dat Saba zichtbaar raakt: hij straalt, lacht, herpakt, en gebruikt het om nóg dieper in de zone te komen.

Hij speelt werk uit al zijn fases: van Bucket List Project, CARE FOR ME tot Few Good Things, maar ook nummers uit zijn nieuwe samenwerking met No ID, een plaat waarin zijn zelfverzekerdheid en zelfreflectie naadloos samenkomen. Diens productie sluimert door de hele set als een ruggengraat: tijdloos, warm, met net genoeg rafelranden om zijn teksten te laten schuren. Bij een aantal nummers van zijn nieuwste project C0FFEE is het pijnlijk duidelijk dat het publiek een stuk minder reageert op de wat alternatievere productie en vocal filters. Hij is zelfbewust en toont er begrip voor: "I know this is new music, but y’all are still with me." Saba voelt het aan en neemt de tijd om het publiek mee te nemen.

Halverwege vertelt hij dat het volgende nummer, 'The Billy Williams Story' uit 2014 komt, een DM van een fan bracht hem op het idee het op te graven. Hoewel hij dus naar zijn fans luistert voor de setlist, geeft hij aan dat hij moe is van dat fans tijdens de show schreeuwen om bepaalde liedjes. Hij heeft speciaal voor Amsterdam een doordachte setlist op maat gemaakt met een paar tracks die tijdens de tour nog niet aan bod gekomen waren. Toch had ik in alle eerlijkheid persoonlijk nóg meer van zijn echte classics als 'CALLIGRAPHY' en 'Ziplock' willen horen, maar het is begrijpelijk dat hij elke avond uniek wil inkleuren.

Tracks als 'Stoney', 'One Way', 'LIFE' en 'Photosynthesis' nemen het publiek mee in de trance die af te lezen is van Saba’s ogen terwijl hij op het podium staat. 'Woes of the Netherlands' (speciaal voor deze show aangepast) wordt een meeschreeuwmoment, waarbij de zaal het "pop pop pop pop" met vurige precisie terugkaatst. 'BUSY/SIRENS' krijgt een indrukwekkende uitgebreide intro met strings. Na 'Crash' en 'Looking For Parking' sluit Saba af met het uitbundige 'Westside Bound pt. 4', waarmee hij het publiek nog een laatste keer vol achter zich krijgt.

Saba laat vanavond zien dat hij met elke release meer controle krijgt over zijn eigen verhaal, zonder ooit de urgentie of gevoeligheid te verliezen waarmee hij zijn carrière begon. Hij schakelt in volle focus moeiteloos tussen razendscherpe raps en dromerige melodieën, maar vergeet nooit grappig en oprecht te zijn in de interactie met het publiek. Hij laat zien dat evolutie niet betekent dat je jezelf verliest, maar juist dat je steeds dichter bij jezelf komt.