Sheila E. - 06/07 - Concertgebouw

Sheila E. and The E-Train - 06-07 - Concertgebouw

Het Concertgebouw zit vol voor Sheila E. and The E-Train. De Queen of Percussion is met haar nieuwste album Bailar en een Grammy op zak neergestreken in Amsterdam voor een optreden dat gevuld is met haar karakteristieke, ritme gedreven muziek. Daarbij betrekt ze – gebruikmakend van haar charisma – veelvuldig het publiek en leunt zowel op haar muzikaliteit als entertainmentfactor. Of die combinatie slaagt is de vraag, maar met zo’n prachtig decor valt er genoeg te zien.

De Beatles-opener ‘Come Together’ en een verbastering van ‘All You Need Is Love’ is alvast veelbelovend. Sheila E. staat centraal opgesteld achter een klein drumstel en wordt aan beide kanten geflankeerd door haar begeleidingsband. Met ‘Leader Of The Band’ klinkt het eerste eigen werk door de hoge concertzaal, waar de zang soms helaas wat achterblijft tegenover de instrumenten. De drumsticks vliegen in het rond en als een richting het balkon geworpen stokje de handen van een fan net mist is de teleurstelling zichtbaar een feit. Ook bassist Gabriel Severn zorgt voor een gefronste blik bij de diva. Als ze hem tijdens klassieker ‘The Belle Of St. Mark’ de microfoon voorhoudt, houdt hij lachend de kaken op elkaar.

De bandleden hebben allemaal hun eigen verhaal, leren we tijdens het voorstelrondje. Zo is gitarist Mychael Gabriel de peetzoon van Prince en Sheila en zangeres Lynn Mabry – wát een stem - een nicht van de onlangs overleden Sly Stone. Sheila E. is dan weer onlosmakelijk verbonden met Prince en dat horen we uiteraard terug. Voor ’17 Days’ staat het publiek graag op om te dansen en later in de set wordt de hymne van ‘Purple Rain’ luidkeels meegezongen. De zangeres trad ook regelmatig op met George Clinton, die dan weer met ‘Mothership Connection (Star Child)’ / ‘Swing Down, Sweet Chariot’ – voor de jongere luisteraar bekend van Dr. Dre’s ‘Let Me Ride' - wordt geëerd.

Na ‘Playa Tequila’ volgt een intermezzo waarbij volledige overgave van het publiek wordt geëist. Onder de bezielende gospelstem van Mabry vervaagt de grens tussen het aardse en bovenaardse. Klappen, dansen, meezingen, zij vraagt en wij draaien. Sheila E. maakt een rondje door de zaal en gebruikt het religieuze momentum met de woorden: ‘Music is love, love is God and God is music.’ Dit alles eindigt met een fotomoment vanaf het podium waarbij iedereen hartjes met de handen moet vormen. Als ‘What The World Needs Now Is Love’ daar dan nog overheen komt hebben we onze portie zoetsappigheid wel gehad.

We zouden bijna vergeten dat de 67-jarige Sheila E. een potje kan drummen. Gelukkig is daar met ‘Bailar’ en ‘Glamorous Life’ een slot om je vingers bij af te likken. Tijdens de toegift kruipt de frontvrouw eindelijk zelf achter het drumstel. Maar is dat niet wat laat? Het kerkelijke saamhorigheidsgevoel wordt nog even uitgerekt, waarbij het elastiek bijna dreigt te knappen. Zo eindigt een avond waarbij de verstokte muziekfan zich afvraagt of er niet te veel in één show gepropt is. We hadden de Queen of Percussion graag wat meer zien balanceren richting het muzikale gedeelte. Iets wat die andere Prince-protegé tijdens Candy Dulfer Presents The Purple Jam onlangs beter voor elkaar had. Komend weekend mag Sheila E. and The E-Train op herkansing tijdens North Sea Jazz.