In onze concertagenda zijn momenteel geen optredens van Teenage Fanclub bekend.
Check ook onze Rock concertagenda.
2026-11-05
De Schotse indiepopveteranen van Teenage Fanclub hebben al een rijke muzikale koers uitgetekend. Sinds de gloriedagen van Bandwagonesque (1991) en Grand Prix (1995) vertrouwde het gezelschap op een beproefde combinatie van rinkelende gitaren, melodieuze refreinen en harmoniezang die zelfs de meest sombere middag iets zonnigs kan geven. Op het dertiende album Do Not Dare To Dream klinktdie formule vertrouwd, al is de jeugdige branie inmiddels grotendeels ingeruild voor bedachtzame berusting. Wie de groep leerde kennen via het gruizige A Catholic Education (1990), zal zich wellicht verbazen over de huidige bedaarde aanpak. Teenage Fanclub begon ooit met rafelige gitaren en een stevige voorliefde voor Amerikaanse gitaarpop, met Big Star en The Byrds als belangrijke ijkpunten. Op Bandwagonesque kwamen die invloeden samen in onweerstaanbare melodieën, waarna Songs From Northern Britain (1997) de groep definitief tot leverancier van zonnige gitaarpop kroonde. Sinds bassist en songschrijver Gerard Love in 2018 vertrok, trekken Norman Blake en Raymond McGinley de kar. Hun onderlinge chemie is intact, maar het ontbreken van
Loves herkenbare melodische inbreng laat zich soms voelen.
De opening met ‘There Was You’ zet meteen de toon: een warm, melancholiek liedje waarin Blakes zang wordt omringd door vertrouwde harmonieën. Ook ‘Be With You Tonight’ heeft een aangename lichtheid, met een walsende cadans en gitaren die tegen het einde fraai in elkaar verstrengelen. Het zijn nummers die nergens om aandacht schreeuwen, maar zich langzaam in het geheugen nestelen. McGinley zorgt met ‘Tomorrow People’ voor een subtiel psychedelisch accent, waarbij de toetsen van Euros Childs het vertrouwde gitaarlandschap een onverwachte bocht laten nemen.
Op ‘Over And Over’ overheerst de bedachtzaamheid. De samenzang roept associaties op met Crosby, Stills &
Nash, terwijl de tekst de onrust van het ouder worden probeert te bezweren. Ook ‘Young And Wise’ kijkt terug
op een verleden waarin alles eenvoudiger leek. De weemoed is oprecht, al blijft de muzikale omlijsting soms zo voorzichtig dat het liedje nauwelijks boven zijn eigen bescheidenheid uitstijgt. Interessanter wordt het wanneer de band wat meer kleur toelaat. ‘The Same Air’ profiteert van licht psychedelische orgelpartijen, terwijl ‘Take Time’ met zijn mellotronklanken een wat dromeriger karakter krijgt. Het titelnummer, officieel ‘I Do Not Dare To Dream’, onderstreept bovendien dat de groep niet volledig in pessimisme is verzonken. En ‘Day In The Sun’ herinnert eraan hoe moeiteloos Teenage Fanclub nog altijd
melodieën kan laten schitteren. Do Not Dare To Dream is daarmee een sympathieke, degelijk gemaakte plaat die weinig verrassingen biedt. De Schotten hoeven na bijna vier decennia niemand meer iets te bewijzen, maar hun ontspannen vakmanschap grenst hier en daar aan gemakzucht. Voor liefhebbers van hun latere werk valt er genoeg te genieten; wie hoopt op de vurigheid van weleer, zal die vooral in herinnering moeten oproepen.
Samengevat is Do Not Dare To Dream een warme plaat met enkele fraaie liedjes, maar met net iets te weinig uitschieters om te beklijven, maar desondanks blijft Teenage Fanclub een prettig groepje.
Blood Red Shoes - Stay LonelySommige bands hebben geen extra gitarist, strijkerssectie of elektronisch...
Nothing But Thieves - Stray Dogs Op Stray Dogs klinkt Nothing But Thieves alsof de band na een lange nacht...
In onze concertagenda zijn momenteel geen optredens van Teenage Fanclub bekend.
Check ook onze Rock concertagenda.