In onze concertagenda zijn momenteel geen optredens van Philosophobia bekend.
2026-03-16
Philosophobia is met een licht gewijzigde samenstelling aan haar tweede album begonnen. Op het debuut was ex-Pain of Salvation Bassist Kristoffer Gildenlöw nog van de partij maar hij is inmiddels opgevolgd door Sebastian Heuckmann, die overigens ook de band al live ondersteunde, dus heel veel is er uiteindelijk niets gewijzigd voor het vijftal, aangevoerd door de Griekse zanger Domenic Papaemmanouil. De band wordt in allerlei artikelen en recensies tot vervelens toe vergeleken met Dream Theater. In sommige delen snijdt dat wel hout, maar wat Philosophobia voor heeft op Dream Theater is dat de zang een stuk beter is. Daarnaast horen we soms ook nog wat Pain Of Salvation invloeden uit de tijd dat de Zweedse band zich nog met metal bezig hield. Vooral het theatrale tintje van de muziek en dito zang van Domenic wijzen lichtjes die kant op.
In meer dan een uur laat de band haar kunnen horen in acht niet misselijke epische composities waarin niet op een minuutje meer of minder wordt gekeken. Het afsluitende ‘The Unforgotten Part II’ duurt meer dan twintig minuten en is het vervolg op ‘The Unforgotten Part I’ dat ook al meer dan acht minuten aantikt. Het tweeluik ventileert de boosheid van oermoeder Gaia over het feit dat het huidige mensdom er een potje van maakt en de aarde ten gronde richt. Vooral deel twee slingert je tussen meerdere sferen. Het begint met een donderbui, devote koorzang gevolgd door emotionele zang van Domenic, begeleid door piano en evolueert door naar epische progmetal van het hoogste niveau. Het is te veel om op te noemen waar het allemaal heen gaat. Dit moet je gewoon even ondergaan. Het epische karakter en de thematiek doet ergens wel denken aan ‘The Greatest Show On Earth’ van Nightwish, al wordt er muzikaal wel uit een ander vaatje getapt.
Wat sterk opvalt aan The Constant Void is het fantastische gitaarwerk van voornaamste songschrijver Andreas Ballnus. Hij weet krachtig riffs af te wisselen met inventieve loopjes en fantastische solo’s. Hoor hem maar eens te keer gaan in het instrumentale ‘F 40.8’. Zoals gezegd heeft de band veel dynamiek ingebouwd in haar muziek, wat zich vertaalt in wat meer ingehouden tracks zoals ‘Will You Remember’ en ‘ Underneath Grassroots’ waarin wat invloeden van Queensryche en Pain Of Salvation zijn te ontwaren. Ook laat het horen dat Domenic Papaemmanouil een zanger is die fantastisch rustige stukken kan zingen, maar ook flink ruiger uit de hoek kan komen wanneer dat nodig is.
The Constant Void laat horen dat, ondanks dat het in het genre moeilijk is om nog origineel te zijn, er nog altijd onderhoudende progmetal wordt gemaakt en wel door een band die weet hoe ze het boeiend moeten houden. Ongetwijfeld een van de beste progmetal albums die we de laatste jaren gehoord hebben.
Agropelter - The Book Of HoursWanneer twee muzikale werelden elkaar ontmoeten krijg je soms onnavolgbare...
Sanity's Rage - The Dead Don`t Run Wanneer je The Dead Don’t Run van Sanity’s Rage voor het eerst in handen...
In onze concertagenda zijn momenteel geen optredens van Philosophobia bekend.