In onze concertagenda zijn momenteel geen optredens van Elena Baklava bekend.
2026-09-15
Al meer dan twintig jaar weet antropoloog/etnoloog Elena Hristova haar stempel te drukken op de muziek rondom de Balkan, zeker tussen Istanbul en haar woonplaats Skopje. Als zangeres van de Macedonische groep Baklava wist zij traditionele muziek vanuit Macedonia, Turkije en de kustlanden aan de Middellandse zee te combineren met moderne elektronica om het zo een eigen klankkleur te geven. Geïnspireerd door de poëzie van haar onlangs overleden vriendin Ilhami Emi, verdiepte ze zich in de cultuur van Yörüklük. Dit van oorsprong Turkmeense nomadenvolk vestigde zich in de veertiende eeuw in Macedonië. Haar eerste soloplaat als zijnde Elena Baklava draagt ze op aan dit volk waarmee ze een tijd samen reisde.Het album bevat de verhalen die zij in die tijd hoorde en componeerde daar muziek bij, geleidt door de melodieën van hun traditionele liederen. Op het album wordt zij bijgestaan door Deni Krstev (programmering, gitaar, bas en synthesizer), Vlatko Terziski (klarinet en saxofoon), Sasho Mitev (kaval, gaida en tambura), Timko Chichakovski (qanun) en Trajce Ristov (daf, cajon, darbuka, drums). De inbreng van authentieke instrumenten passen over het algemeen goed bij zowel bij de inheemse ritmes als de Westerse elektronica.
Opener ‘Bayrak’ (“Vlag”) trekt direct alle aandacht naar zich toe: het voortdurende opzwepend ritme, waar zij als een behekste overheen zingt, laat een sterke indruk achter. Het is dan jammer dat het volgende nummer ‘Üzüm’ (“Druif”) een heel stuk rustiger is met een verloren gitaarsolo. Het is de verdienste van de synthesizer op de achtergrond dat het nummer niet inzakt. ‘Çavdar’ (“Rogge”) lijkt in eerste instantie eenzelfde lot beschoren. Het is de percussie en de elektrische gitaar die ervoor zorgen dat het een stuk beter beklijft. Daarbij doet de klarinetsolo van Terziski hier een hoop goed.
Zo heeft het album zijn geslaagde en minder geslaagde nummers. Terwijl het Oosters getinte ‘Elif’ door suddert en de slang op ‘Yilan’ door Terziski tergend langzaam wordt bezweerd, is er het spannende ‘Kamber’. Dit opent met de gaida (familie van de “doedelzak”) van Mitev, waarna de a-ritmische percussie van Ristov het nummer verder draagt. De solo op de schrille kaval maakt het geheel helemaal af. De blaasinstrumenten vieren verder hoogtij op ‘Biber’ (“Peper”) - dat in eerste instantie lijkt op een kinderliedje - en ‘Muradiye’ waar een moderne ritme aan is toegevoegd. De langzame tred van het nomadenvolk dat ‘Malvi’ (“blauw”) typeert, sluit het album af.
De elektroakoestische nummers die Elena Baklava op haar soloalbum laat horen, werken niet overal even goed. Beter dan het openingsnummer ‘Bayrak’ wordt het niet, maar als de blazers met de traditionele percussie (al dan niet versterkt) worden ingezet, is er genoeg te genieten. Dit album geldt als eerst van een trilogie; mocht zij eenzelfde ritmische formule hanteren is er voldoende om naar uit te kijken.
Sheila K Cameron - On Sanity Shore Sheila K Cameron is een Canadese folk singer-songwriter die verhuisde naar...
Bijan Chemirani, Redi Hasa, Rami Khalifé - L`Antidote Ooit afgevraagd wat er voor mooie muziek gesmeed kan worden als getalenteerde...
In onze concertagenda zijn momenteel geen optredens van Elena Baklava bekend.