In onze concertagenda zijn momenteel geen optredens van Rats on Rafts bekend.
Check ook onze Rock concertagenda.
2025-10-19
Net als je denkt te weten wat de volgende stap zou kunnen gaan worden voor de Rotterdamse band Rats On Rafts, weten ze je toch te verrassen. De eigenzinnige band van David Fagan (zang, gitaar, bas, synthesizer, drums), Arnoud Verheul (gitaar, bas), Doortje Hiddema (synthesizer, gitaar, zang), Matthijs Burgler (drum, synthesizer) en Natasha van Waardenburg (bas, synthesizer, zang) weet namelijk op Deep Below een nieuwe route te vinden in minimalistische jaren tachtig post-punk. Al bij de sombere opener ‘Afterworld’ worden herinneringen aan The Cure ten tijde van Pornograpy opgehaald, zonder dat de band aan originaliteit inboet.In de opmars naar dit album werden zij eerder gezien als punkrockers (The Moon Is Big (2011)) en later als postpunkers die een conceptalbum uitbrachten (Excerpts Of Chapter 3: The Mind Runs A Net Of Rabbit Paths (2021). Hoe dan ook, vasthoudend aan hun analoge geluid van bandrecorders; de Soundcraft 1S mengtafel (die onder andere door Lee Perry werd gebruikt) en de onheilspellend klinkende ARP Solina String Ensemble synthesizer weten zij de jaren tachtig zo goed mogelijk na te bootsen.
Daarnaast bracht de samenwerking met producer Palmbomen (Kai Hugo), dat resulteerde in de single ‘Cashmere Carey’ iets teweeg: de teksten werden wat impulsiever en ingeven door het gevoelstoestand op het moment van schrijven. Dit zorgt er ook voor dat sommige zinnen blijven hangen. Zo hoor je op titelnummer ‘Deep Below’, waar Van Waardenburg met Fagan meezingt, “It could have been such a great story” dat je bijblijft.
Met het meeslepende ‘The Day Before’; het ruimtelijke ‘Hibernation’ en de stemmige afsluiter ‘Sleepwalking’ weet de band de aandacht te trekken. Het zijn nummers die emoties oproepen aan een voorbijgaande tijd. De monotone zang van Fagan werkt daar paradoxaal aan mee. ‘All These Things’ heeft moeite om op stoom te komen: het lijkt erop alsof de drums ervoor moeten te zorgen dat het geheel nergens uit de pas zal gaan lopen.
Hoewel het merendeel minimalistisch en donker klinkt. zijn er toch een aantal lichtere nummers te vinden. ‘Japanese Medicine’ heeft een heldere, maar ook rauwe melodielijn en weet elektronica, bas- en gitaarlijnen in elkaar te verweven. Het is een reflectief nummer, dat herinneringen terug laat komen: “Even though you didn’t have a lot /you’d always share with me/…/That’s how I remember you . Niet alles is even donker: het frivole ‘Nature Breaks’ lijkt zo weg gelopen te zijn uit een kermis, met zijn uptempo drum en terugkerend basloopje. Het laat de luisteraar even glimlachen na de overige serieuze nummers.
Fans van The Cure, Slowdive, Cocteau Twins en in mindere mate Stone Roses zullen op Deep Below het geluid van toen doen terugvinden. Rats On Rafts brengt de klanken van die jaren tachtig weer terug, waarbij zij toch hun eigen identiteit behouden. Het is geen troosteloze plaat, maar wel een die de gemoedssfeer bepaalt.
Laura Marling - Patterns In RepeatWat doet het moederschap met je? Dat vraagt Laura Marling zich al een...
Bria Salmena - Big Dog Nadat de Canadese Bria Salmena voldoende ervaring op had gedaan in...
In onze concertagenda zijn momenteel geen optredens van Rats on Rafts bekend.
Check ook onze Rock concertagenda.