Thee Sinseers - 25/09 - BIRD

Thee Sinseers - 25/09 - BIRD

Vijftien jaar BIRD wordt gevierd met One Love, een jubileumprogramma waarin de muziek, cultuur en gemeenschap die het Rotterdamse podium hebben gevormd samenkomen. Midden in die viering keert op 25 september Thee Sinseers terug naar BIRD. Precies een week eerder bracht de soulformatie uit East Los Angeles met Love Stories een nieuw album uit. Met warme harmonieën, slepende lowrider grooves en liedjes over liefde in al haar vormen geven ze hun eigen invulling aan One Love. Die liefdesverhalen blijken die avond bovendien gewoon in de zaal te bestaan.

Dat Thee Sinseers zich inmiddels behoorlijk thuis voelen in Rotterdam, blijkt al snel. Voorman Joey Quiñones vertelt dat de band ook vandaag weer langs hun favoriete coffeeshop is geweest en inmiddels ook een favoriet Chinees restaurant in de stad heeft. Dat blijkt Tai Wu te zijn, al is zijn aanbeveling niet onverdeeld positief. “The ruder they are, the better the food is,” grapt Quiñones over het restaurant. Het is de tweede keer dat ze in BIRD staan en de vertrouwdheid waarmee de band zich op het podium beweegt, past bij de ontspannen en intieme sfeer in de zaal.

De groep bouwt haar geluid rond sweet soul, vintage R&B en de lowridercultuur waarin oude soulplaten generaties lang een nieuw leven kregen. De blazers trekken de nummers open, gitaarriffs kronkelen er rustig tussendoor, terwijl bas en toetsen alles in een zwoel bewegende cadans houden. Thee Sinseers spelen soul niet alsof die na decennia opnieuw afgestoft moet worden, maar alsof het genre nooit weg is geweest.

Op Love Stories krijgen verschillende kanten van de liefde de ruimte. Verliefdheid, verlangen, gemis en complicaties bestaan er naast elkaar. Nummers als 'Oh Love', 'Let’s Fall In Love (Again)', 'How Lonely Is Lonely' en 'What Can I Do?' bewegen tussen die gevoelens zonder dat de romantiek zwaar wordt. De grooves blijven lichtvoetig genoeg om op te dansen, zelfs wanneer de gevoelens dat allerminst zijn. 'Sinseerly Yours' brengt de band naar een zachter moment. Een kwetsbare zanglijn, een paar subtiele akkoorden en een rustig ritme zijn dan genoeg om BIRD mee te krijgen.

De liefdesverhalen beperken zich deze avond niet tot de muziek. Quiñones stelt persoonlijke vragen aan bezoekers en lijkt oprecht geïnteresseerd in hun antwoorden. Wanneer een jongen met een gebroken hart blijkt te zitten, spreekt hij hem vanaf het podium een hart onder de riem. Even later blijkt een koppel in de zaal twintig jaar samen te zijn en wordt hun jubileum met de rest van BIRD gevierd. Zo krijgt Love Stories midden in One Love haast vanzelf betekenis vanuit het publiek: voor de één is liefde net verloren, terwijl ze een paar meter verderop al twintig jaar standhoudt.

Ook fysiek wordt de afstand tussen band en publiek steeds kleiner. Quiñones vraagt meermaals om applaus voor zijn blaassectie, maar uiteindelijk zoeken de muzikanten die aandacht zelf op. Plotseling stappen ze van het podium en spelen ze midden tussen de bezoekers verder. De zaal draait zich letterlijk naar hen toe, terwijl zich een kleine mensenmassa rond de blazers vormt. Het feest verplaatst zich voor even van het podium naar de vloer van BIRD, een erg bijzonder moment.

Die spontaniteit maakt de avond minstens zo aantrekkelijk als de zorgvuldig uitgewerkte arrangementen. Centraal daarin staat Quiñones, een charismatische voorman die even makkelijk zijn band aanstuurt als BIRD betrekt bij wat er op het podium gebeurt. Op verschillende momenten daagt hij de zaal uit door steeds ingewikkeldere zanglijnen voor te doen, die het publiek opvallend gemakkelijk terug weet te kaatsen. Met een grap, een vraag of een simpel gebaar weet hij de aandacht voortdurend vast te houden. Zelfs een gebroken hart krijgt hier even een groove.

Wanneer het laatste nummer is aangebroken, heeft Quiñones de zaal dan ook volledig mee. Op zijn commando klinkt telkens een gezamenlijk 'yeah' terug uit BIRD, een laatste antwoord van een publiek dat de hele avond nadrukkelijk bij de show wordt betrokken. De Love Stories bestaan deze avond niet alleen op het podium, maar net zo goed tussen het publiek. Mocht Thee Sinseers voor een derde keer naar Rotterdam terugkeren, dan is het absoluut de moeite waard om daarbij te zijn.