Thievery Corporation - 28/07 - Paradiso

Thievery Corporation - 28/07 - Paradiso

De invloed van Thievery Corporation op de ambientmuziek valt niet te onderschatten. Het Amerikaanse duo voegde een nieuwe laag toe aan electronica die resulteerde in wat de geboorte van het downtempo-genre genoemd zou worden. Ruim dertig jaar later staan de zalen nog steeds vol voor de bonte mix van muziekstijlen, getuige de back-to-back uitverkochte shows in Paradiso deze week. Met Ras Puma, Laura Vall en Mr. Lif hebben ze drie gastmuzikanten meegenomen die op tal van de Thievery-tracks te horen zijn.

Nadat een voice-over zonder enige gêne heeft verteld over alle successen die Thievery Corporation sinds het verschijnen van debuutalbum Sounds Of The Thievery Hi-Fi heeft geboekt kan de show beginnen. En die boeit vanaf de start door de juiste inzet van de gasten: Vall voor de rust, Lif voor de hiphop en Puma de rastafarivibe. Waar nodig komen ze samen en zodra ze klaar zijn verdwijnen ze weer in de coulissen.

In het eerste deel vallen vooral de performance van Ras Puma tijdens 'Radio Retaliation' en die van Laura Vall tijdens 'Shadows Of Ourselves' op. Percussionist Frank Orrall steelt dan weer de show door tijdens ‘Heart Is A Hunter’ op het drumstel van zijn collega Jeff Franca te klimmen en met een lamp rondjes in een wijde cirkel boven het publiek te zwaaien. Het sluit allemaal goed op elkaar aan en als gitarist Rob Myers in kleermakerszit plaatsneemt met zijn sitar opent hij de poort naar een oosterse nachtclub.

Ergens diep in de set worden er klapstoeltjes opgesteld voor een kort semi-akoestisch intermezzo. En hoewel Mr. Lif hierbij prima rapt op ‘Culture Of Fear’ is het Laura Vall die met een prachtige vertolking van ‘Sweet Tides’ de mensen stil krijgt, die ondertussen het zweet op het voorhoofd hebben gekregen van het dansen. Dan moeten de slotakkoorden van Ras Puma nog komen, die zowel met de politiek gemotiveerde afsluiter ‘Warning Shots’ als toegift ‘The Richest Man In Babylon’ het publiek nog één keer laat deinen. En zo zitten de twee uur speeltijd er alweer op, waarbij de band vooral de muziek heeft laten spreken.