Sierra Ferrell - 30/06 - Paradiso

Sierra Ferrell

Sierra Ferrell groeit uit tot een grote naam in de wereld van moderne country. Met recht en reden ook, want haar vierde album Trail of Flowers staat vol met aanstekelijke countrynummers met een vleugje pop. Niet die Nashville-pop die tegenwoordig richting hiphop neigt, maar echte vintage pop à la The Beatles en The Beach Boys. Het album kwam uit in 2024, en het was hoog tijd dat Ferrell weer langskwam in Nederland. Geen wonder dus dat ze zelfs op een doordeweekse dinsdagavond Paradiso helemaal uitverkoopt.

Het voorprogramma toont wel dat Ferrell oog heeft voor talent. The Brudi Brothers weten als warming-up de zaal moeiteloos mee te slepen. Dat komt niet alleen door hun ouderwetse country en blues, maar vooral ook door hun Nederlandse vertolking van 'Op een mooie pinksterdag' – gezongen in niet onverdienstelijk goed Nederlands.

Dan is het tijd voor de hoofdartieste. Ferrell staat bekend om haar prachtige kleding, maar deze avond draagt ze geen grote glinsterende ster zoals op YouTube, vermoedelijk omdat die niet in de koffer paste. Wel straalt ze prachtig in haar roze jurk met bloemen in haar haar, wat perfect bij de sfeer van haar muziek past. Een magische zangeres met een stem die elke noot verrassend weet te laten zweven.

Ferrell bezit een indrukwekkend flexibele stem. Dat blijkt vanavond meteen wanneer ze verschillende stijlen door elkaar weeft – een Joni Mitchell-flair klinkt soms door de country heen, terwijl tijdens 'Chittlin' Cookin' Time in Cheatham County' ineens operaelementen binnenvallen en later het refrein rockachtig wordt uitgeschreeuwd. Ook het instrumentarium kent geen grenzen: viool speelt Klezmer-stukjes, terwijl banjo, pedalsteel en ukulele een stevige Americana-basis vormen.

Des te jammerder is het dat de muziek hier en daar niet volledig tot haar recht komt. Het is echt inspannen om te verstaan wat Ferrel precies verteld. Haar rockende cover van 'Years', waarbij Ferrell de tekst gepassioneerd uitschreeuwt, maakt je eigenlijk verlangen naar het origineel. Hoewel de band voorzichtig flirt met diverse stijlen, slaat de magie het meest toe in traditionele country. Bijvoorbeeld met het prachtige 'Without You', waarbij Ferrell zichzelf begeleidt op blaasinstrument terwijl iedereen rond één microfoon verzameld staat.

Paradiso voelt misschien net iets te klein voor de formaat zalen waar Ferrell in Amerika speelt. Ze bewijst vanavond echter dat ze tot de besten van het land behoort. Het is indrukwekkend wat voor sterke nummers ze heeft. Nummers als 'American Dreaming' lijken al klaar voor Top 2000-classic-status. Helaas lukt het haar vanavond niet om het concert om te zetten naar het intieme gevoel waarin Paradiso juist zo'n specialisme biedt. Wat had het mooi geweest als die prachtige stem eens, puur en ongepolijst, echt tot haar recht was gekomen.