Samm Henshaw - 12/03 - BIRD

Samm Henshaw (BIRD, Rotterdam, 12 maart 2026)

De Londense zanger Samm Henshaw geldt al jaren als één van de meest toonaangevende artiesten in de moderne soul en R&B-scene in de UK. Zijn warme stem en openhartige songwriting brachten hem in 2016 al naar BIRD, waarna grotere podia volgden, van internationale tours tot North Sea Jazz. Met zijn nieuwe album It Could Be Worse, dat in januari verscheen, keert hij nu met een bak vol ervaring terug naar Rotterdam.

Het openingsblok met ‘Closer’ en ‘Wait Forever’ is zacht en soepel, gedragen door akoestische gitaar en dromerige instrumentale breaks die live nóg beter tot hun recht komen. Zoals wel vaker bij BIRD is er aan het begin van de avond achterin de zaal nog wat geroezemoes, vooral tijdens de eerste nummers, maar zodra Henshaw zijn stem écht laat spreken, verandert dat snel. Het is muziek die niet dwingt, maar langzaam bezit neemt van de ruimte en de volle aandacht puur op kwaliteit opeist.

Samm geeft vroeg op de avond aan dat hij moe is en het “vandaag simpel wil houden”, en je merkt dat wel aan de voorzichtigheid in zijn stem als hij tussen de nummers door praat, maar zodra hij uithaalt, komt er een kracht vrij die de hele zaal vult. Het is precies die combinatie die hem zo bijzonder maakt: het warme gevoel van een Michael Kiwanuka, de klassieke soulnauwkeurigheid van een Leon Bridges, en heel af en toe de gospel-funk energie van een CeeLo Green. Tijdens ‘How Does It Feel?’ zingt het publiek al snel mee, terwijl bij ‘Grow’ Henshaw zelf het moment creëert: "Sing the chorus with me." De zaal volgt zonder aarzelen.

Halverwege de set verhuist Henshaw achter het keyboard voor ‘Loved By You’, één van de meest soulvolle momenten van de avond. Zijn zang is hier warm en gecontroleerd, met precies genoeg emotie om het persoonlijk te houden. "Whatever you need I will be," zingt hij, en die belofte heeft hij bij de mensen in de zaal allang ingewilligd. "Mooi, uniek, zuiver, één van de mooiste stemmen die ik live heb gehoord", zoals verwoord door iemand die het concert kon bijwonen.

Het publiek komt volledig los bij ‘Broke’, waarin de hele zaal het refrein meebrult. Later, tijdens ‘Hair Down’, voelt de show bijna feestelijk, terwijl de instrumentale breaks, zoals bij ‘Get Back’, laten zien hoe sterk de band live is. De gitarist en toetsenist vormen een warm ruggengraat, terwijl Samm zelf, met zijn akoestische gitaar, een xylofoon, een tamboerijn en een shaker de nummers kleur geeft. Tegen het einde wordt de sfeer weer intiemer. ‘Thoughts and Prayers’ brengt de zaal terug naar stilte, waarna ‘Joy’ als afsluiter precies doet wat de titel belooft.

Voor hij vertrekt, belooft Henshaw dat hij snel weer terugkomt naar Rotterdam. Als het aan het publiek ligt, hoeft hij daar niet lang mee te wachten. Samm laat zijn muziek spreken en weet de zaal volledig mee te slepen in zijn warme, soulvolle wereld.