Deftones - 10/02 - AFAS Live

Deftones - 10/02 - AFAS Live

Deftones is dertig jaar na het debuut een band die vaker nieuwe fans lijkt aan te boren dan oude te verliezen. Op TikTok loopt de nieuwste generatie weg met wat inmiddels 'nu-gaze' wordt genoemd: een combinatie van nu-metal en shoegaze die drijft op melancholie, sensualiteit en zware gitaarmuren. Dat de status van de band in 2026 is gegroeid, blijkt dinsdagavond al ver voor het eerste akkoord. De rij voor de AFAS Live loopt door tot aan de hoofdingang van de Johan Cruijff Arena en terwijl een aanzienlijk deel van het publiek nog buiten staat, zet de rapper de boel binnen op scherp met veel energie en een geslaagde cover van 'Bulls on Parade' van Rage Against The Machine. Het is de opmaat voor een avond die niet wil terugblikken, maar simpelweg plaatsvindt in het nu.

De podiumopstelling van Deftones is gelaagd: Moreno deelt de voorste linie met bassist Fred Sablan en gitarist Lance Jackman, die de internationaal niet meer reizende Stephen Carpenter vervangt. Achter hen staan drummer Abe Cunningham en Frank Delgado op een verhoging. De productie vult de dromerige sfeer van de muziek uitstekend aan. Een scherm dat de volledige achterwand beslaat, toont tijdens het tweede nummer een grote groene slang, terwijl een kruisvormige constructie boven het podium de visuele diepte vergroot. De artistieke beelden en de ter plekke gemaakte opnames van de band vormen één geheel en versterken de dromerige sfeer van de set. Zo trekt Deftones de Afas Live direct hun wereld in.

Gedurende het optreden wordt duidelijk dat Moreno goed in zijn vel zit; in zijn blauwe spijkerhemd oogt hij fitter dan tijdens eerdere tours. Die energie is nodig, want de setlist leunt met zeven nummers zwaar op het nieuwe album *Private Music*. Bij *Digital Bath*, inmiddels 26 jaar oud, gaan de telefoons massaal de lucht in; toch bijzonder dat een groot deel van het publiek nog niet geboren was toen deze plaat uitkwam. De band speelt ook live met het contrast tussen zweverige momenten, gitaarmuren en de rauwe uithalen van Moreno. Terwijl Moreno constant de rand van het podium opzoekt en zijn overhemd inmiddels drijfnat is, neemt de stroom crowdsurfers alleen maar toe.

Bij ;Hole in the Earth' komen de schermen van de kruisconstructie boven het podium even naar beneden, wat de focus op de band verscherpt. De bekende riff van 'Change (In the House of Flies)' wordt ontvangen met luid gejuich tegen de achtergrond van een enorme ondergaande zon waarin de bandleden slechts silhouetten zijn. Het visuele spektakel bereikt een kookpunt bij 'Genesis', waarbij de rauwe climax door merg en been gaat. Voor de toegift verschijnt Moreno in een droog shirt voor een laatste versnelling. 'My Own Summer (Shove It)' fungeert als opmaat naar de afsluiter '7 Words' uit 1995. Het zorgt voor totale chaos in de zaal. Terwijl de laatste akkoorden wegsterven, is de conclusie helder: Deftones is geen band die teert op nostalgie, maar in 2026 nog steeds super urgent is.