Gotu Jim - 27/11 - TivoliVredenburg

Gotu Jim (TivoliVredenburg Ronda, 27 november 2025)

Het begon als een uit de hand gelopen grap, met rapnummers met invloeden uit elektronische genres over overdreven ervaringen over uitgaan, drugs en vrouwen. Nu is Gotu Jim met onder andere shows op Lowlands, Wildeburg, Best Kept Secret, in Paradiso en een repertoire aan aanstekelijke hits inmiddels ook niet meer weg te denken uit de Nederlandse festivalcultuur. Vanavond staat hij in een uitverkochte Ronda, met een setlist die zijn hele carrière overspant, met net zoveel zelfspot als vakmanschap. De muziek is nog altijd even speels en ironisch, maar de showproductie en feilloze live uitvoering van zijn bandleden verraden de motivatie kwaliteit te leveren.

De opener 'Honderd duizend rondjes' begint zacht, maar barst vervolgens de zaal open. Dat is precies het hybride terrein waar Gotu Jim zich het prettigst voelt: half feest, half melancholie. Met de energie van 'Afterparty' zet hij de guurheid van een after, waarbij de nasmaak en nasleep van het middelengebruik vaak een grote rol spelen, aan de kant en haalt hij de herkenbare euforische en melancholische sfeer van afters naar het hoofdprogramma. De eerste grote moshpit is met dit nummer inmiddels ook een feit. Opvallend is hoe vanzelfsprekend hij zijn publiek meekrijgt: jong én oud springt moeiteloos mee in zijn wereld. Dat lukt hem niet alleen door de muziek, maar ook omdat hij zo’n aanstekelijke performer is: direct, toegankelijk, energiek.

De jonge fans gaan in het bijzonder los bij studentenhits als ‘Tweede klas shit’ en ‘Oranje Etiket’, wiens onderwerpen dienen als een feest van herkenning voor hen. Hij is er zelf duidelijk over: Gotu Jim is geen alter ego, eerder een verlengstuk van zichzelf, zonder duidelijk beginpunt en zonder einde. De ironie die ooit bedoeld was als spelletje, expres te overdreven, zodat niemand het serieus kon nemen, is inmiddels uitgegroeid tot een volwaardige stijl, omarmd door een hele generatie. Ooit overwoog hij zelfs om anti-studentenmuziek te gaan maken, om het stempel van “studentenrapper” van zich af te schudden. Maar uiteindelijk besloot hij zich niet te laten sturen door projecties van anderen. En toch zegt hij openlijk: "als studenten hem niet vanaf het begin hadden omarmd, was dit nooit zijn baan geweest". Dat spanningsveld zit in alles wat hij doet.

De oplettende fan zal opmerken dat de setlist tot nu toe om zijn samenwerkingen met Faberyayo heen danst, maar dan betreedt hij plots het podium en slaat de set om naar klassieke YAYO<3JIMMY-chaos: 'Stiekem wil ik DJ zijn', 'Ze Wil', 'Lichten van de stad'. De zaal gaat wederom helemaal los en Yayo ’s verzoek tot moshen wordt met plezier ingewilligd. Dit alles onderstreept nogmaals de waardering voor de impact van het lid van De Jeugd van Tegenwoordig.

Vrijwel alles wordt feilloos live gespeeld door zijn band: Jaap ‘Jopie’ Velenturf,Jacob Dubbel en IJsbrand van Eerdenburg, die de zaal ook meerdere keren in volle overgave in beweging krijgen. De set is zorgvuldig opgebouwd in stemming en dynamiek, met een team dat zichtbaar talent bundelt in zowel lichtontwerp als live-uitvoering. Op het grote scherm achter hem flitsen fragmenten van iconische optredens voorbij: van Paradiso tot Lowlands. Onder het scherm loopt een streep felle ledlampen die, in combinatie met scherpe spots en strobes, meerdere keren zorgen voor een indrukwekkend visueel schouwspel.

De toegift voelt als een familiereünie: bij 'Gotu Jim', 'Matthijs de Ligt', 'Emma' en 'Misschien (Kwijt)' komen zowel Abel als Faberyayo weer het podium op, zoals ze ook bij Paradiso en Lowlands deden. Er worden knuffels uitgedeeld en Abel plant uit het niets zelfs een kus op Jims mond. Het is een klein moment, maar misschien laat het meer zien dan zijn hele imago: Gotu Jim is gebouwd op impulsiviteit en onbevangenheid, op plezier dat nergens verantwoording hoeft af te leggen, maar altijd met erkenning voor wie hem hier heeft gebracht. Na afloop maakt hij tijd voor fans bij de merch-stand, een klein gebaar, maar tekenend voor de uitwisseling van energie tussen publiek en performer. Dat is de identiteit van Gotu Jim, die crowdsurfend de show afsluit.