SYML - 14/10 - Doornroosje

SYML - 14/10 - Doornroosje

Van elektronisch naar akoestisch, van uitbundig tot ingetogen. SYML is een singer-songwriter die alles kan. En dat laat hij vanavond ook horen in Doornroosje, Nijmegen. Toch is er een rode draad te vinden in de uitersten: eenvoud.

Nu lijkt dat een open deur, gezien SYML (spreek uit als Simmel) letterlijk 'simpel' betekent in het Welsch. Maar simpel is de muziek zeker niet. De poëtische teksten maken indruk en zijn muzikale talent is adembenemend. Hoe hij zuiver weet te zingen in verschillende toonhoogten en moeiteloos tussen verschillende muziekinstrumenten wisselt.

SYML (Brian Fennell) heeft al meermaals in Doornroosje gestaan, de laatste keer zes jaar terug. Veel bezoekers vanavond waren er toen ook al bij voor de hits ‘Where’s My Love' en 'Girl' (waar hij de show mee opent) van het album SYML. Maar SYML heeft niet stilgezeten: sindsdien verschenen meerdere EP’s, livealbums en studioalbums, waaronder het recente Nobody Lives Here, waarvan hij vanavond ‘Careful’, ‘Please Slow Down’ en ‘Nobody Lives Here’ speelt.

Wie had verwacht dat het een avond vol breekbare pianoballads zou worden, komt bedrogen uit. 'WDWGILY' bijvoorbeeld brengt een knauwende autotune en een lichte drumbeat. En 'TRUE' is uitbundiger dan we gewend zijn van de Amerikaan. De setlist voelt wat experimenteel, maar eenvoud blijft de rode draad. In de manier waarop SYML zijn nummers leeg durft te laten en toch gelaagd houdt.

Een goed voorbeeld hiervan is zijn cover van ‘Mr. Sandman’. Ingetogen, melodisch en ontzettend emotioneel. Zijn stem gaat moeiteloos van zeer laag, naar hoog. Van zacht en kwetsbaar naar uitbundig en krachtig. Hoewel het coveren van een dergelijk nummer niet heel populair is, krijgt menig bezoeker kippenvel van deze versie.

Tussen de nummers door praat Brian ontspannen met het publiek. Over Nederlanders ("leuke mensen, direct") en onze kazen en fietsen ("Geweldig zolang ze me niet aanrijden"). Heerlijke kazen en zoveel fietsen, geweldig zolang ze me niet aanrijden”) en onze nuchterheid ("Jullie zijn niet echt onder de indruk van beroemdheden, hè? Hebben jullie niet een spreekwoord van: doe maar gewoon?"). Zijn bandleden stelt hij voor met hun karakters in Mario Kart. Brian oogt op zijn gemak in de Gelderse stad en speelt moeiteloos een set van achttien nummers.

Daarmee bewijst hij vanavond opnieuw een alleskunner te zijn die weinig nodig heeft om te raken. Zijn muziek is een ode aan eenvoud en emotie. Als hij over zes jaar weer terugkomt, staat Doornroosje ongetwijfeld opnieuw vol.