Jeff Mills - 23/08 - Concertgebouw

Jeff Mills - Blue Potential - 23/08 - Concertgebouw

Over twee maanden geeft Jeff Mills acte de présence op Amsterdam Dance Event, maar niet voordat hij eerst nog met zijn Blue Potential-project in het Concertgebouw staat. De techno-pionier vindt het lastig om pauze te nemen van zijn werk, zo zei hij eens in een interview. Een understatement. Samen met dirigent Christophe Mangou en het Noord Nederlands Orkest laat Mills ons vanavond horen dat de juiste combinatie van klassieke en elektronische muziek een prachtige trip oplevert.

Al in de jaren tachtig werd er onder dj’s gefilosofeerd over hoe elektronische muziek als basis gebruikt kon worden om andere paden te bewandelen. Mills dacht mee en kwam meermaals bijna tot een concreet plan, maar telkens zette hij het niet door. Als hij in 2000 de soundtrack voor Fritz Langs iconische Metropolis opneemt gaat het balletje eindelijk rollen. Hij komt terecht bij het Montpelier Philharmonic Orchestra en samen komen ze tot wat uiteindelijk Blue Potential zou worden.

Terug naar Amsterdam, waar het Concertgebouwpubliek voor de verandering voornamelijk bestaat uit danceliefhebbers die met Mills zijn groot geworden. Zodra het orkest aan het werk gaat is het stil in de grote zaal. Een meetikkend voetje, een licht meedeinend hoofd, veel meer gebeurt er niet. We worden geteleporteerd naar een bijzondere planeet waar strijkers, blazers en drums de dienst uitmaken. Mills staat bescheiden opgesteld aan de zijkant van het gezelschap en vertelt tijdens een van zijn korte praatjes wat over de totstandkoming van het project en dat ‘The March’ gaat over protest, verbinding en hoe dat juist in deze tijd relevant is.

De beats worden heet gepresenteerd en voor het eerst zien en horen we de samensmelting van twee genres die dus wél bij elkaar passen. Dat wordt extra onderstreept tijdens klassieker ‘The Bells’, het onbetwiste hoogtepunt van de set en Mills oeuvre. De belichting is zoals de hele avond indrukwekkend, de buisklokken klinken bezwerend en Mangou gaat als een bezetene tekeer om zijn orkest op het juiste pad te houden. Via ‘Gamma Player’ trekt het ruimteschip naar het volgende station om ons nog even in trance te houden tot de reis aan zijn einde komt.

De drumsolo’s van Mills op zijn drumcomputer en de percussionisten op hun trommels tijdens ‘Amazon’ slagen daar in elk geval in en afsluiter ‘Sonic Destroyer’ gooit alles aan gruzelementen. Voor het eerst staat het publiek op en laat minutenlang applaus klinken. Mangou en Mills lopen de zaal uit, komen terug en nog een keer wordt ‘The Bells’ ten gehore gebracht. Voor even verandert het Concertgebouw in de nachtclub waar de Detroit techno van Jeff Mills normaal zijn domicilie heeft. Wie rondkijkt ziet overal lachende gezichten en daarmee is het gevoel dat bij deze avond past perfect in een beeld gevat.