MJ Lenderman - 20/08 - Tolhuistuin

MJ Lenderman / Ryan Davis

Voor wie het aandurft om tijdens Sail de avontuurlijke laverende overtocht tussen alle boten van Amsterdam Centraal naar de Tolhuistuin te maken, wacht een prachtig programma.

Twee bijna ongelukken later met de veerboot staan er op het podium twee avontuurlijke singer-songwriters die binnen een brede waaier van countryrock het experiment opzoeken. Twee artiesten die niet langer nieuwkomers zijn, maar duidelijk onderweg naar een groter publiek.

Voorlopig staat Ryan Davis nog als voorprogramma geprogrammeerd, maar over twee weken doet hij hetzelfde kunstje als headliner – en terecht. Beide met zijn Roadhouse Band. Hij is een singer-songwriter in de traditie van Bill Callahan, maar zijn band schuurt en rockt als Wilco, The Heartbreakers en Crazy Horse.

Davis weet in een enkele zin een complete sfeer op te roepen. Verhalen beginnen met een jukebox die alleen nog Sultans of Swing draait. Meer is er niet nodig om de verbeelding aan te wakkeren. Nog mooier is de begeleiding: sommige intro’s doen niet direct denken aan grote rocksterren, maar voelen toch vertrouwd. Hij verweeft herkenbare melodieën in zijn show, laat ze even wegglijden en roept ze met een simpel gitaarlikje weer terug. David lijkt klaar voor de eredivisie.

Met zijn vijfde album Manning Fireworks brak MJ Lenderman door naar een groter publiek. Een prachtige collectie indieliedjes met een hoofdrol voor de steelgitaar. Lendermans stem mag dan niet bijzonder zijn, de manier waarop hij zijn songs tot leven wekt is dat des te meer. Extra geluk vanavond: de steelgitarist van Ryan Davis speelt mee.

Lenderman maakt de hype volledig waar. De band klinkt ingespeeld en de instrumentatie is puntgaaf. Het fuzzy gitaarwerk roept herinneringen op aan Kurt Vile en Neil Youngs rauwere periode. Toch presenteert Lenderman een eigen geluid: ruige countryrock met licht ontspoorde gitaren en een vleug slacker rock.

Het mooiste zijn de momenten van verstilling, zoals in ‘Rip Torn’, waar de viool de boventoon voert en de intimiteit de zaal in trekt. Lenderman bouwt zijn nummers mooi op, met precies genoeg ademruimte tussen de uitbarstingen.

Beide artiesten leveren een overtuigende set en tonen dat hun reputatie terecht groeit. Als slotakkoord spelen de twee bands samen een swingende cover van de Amsterdamse band Bingo Trappers – een verrassende keuze, waarmee ze niet alleen hun veelzijdigheid laten zien, maar waarschijnlijk ook een nieuwe lichting fans voor de Trappers hebben geworven.