Claude / Metropole Orkest - 20/07 - Concertgebouw

Claude - Concertgebouw Amsterdam | Parler Français Tour

Het beloofd een bijzondere avond te worden. Claude, geboren in Congo-Kinshasa en met zijn familie gevlucht naar Nederland, staat voor het eerst in zijn korte carrière tweemaal in het Concertgebouw. De piepjonge performer deelt vanavond zijn mateloos positieve kijk op het leven, z’n bereik als artiest en een stukje zeldzame saamhorigheid.

In de kop van Noord-Holland was hij de afgelopen jaren niet te missen met zijn zangtalent. Sinds hij in 2024 voor Nederland uitkwam op het Songfestival is de 21-jarige zanger hard op weg om zijn stempel te drukken binnen het muzieklandschap. Met C’est La Vie en z’n eerste hit Ladada (Mon Dernier Mot) kan hij al 97 miljoen streams op Spotify noteren.

Het is in de zaal te zien dat zijn muziek van oud tot jong reikt - bij binnenkomst geeft hij high fives aan kinderen die net zo oud waren als toen hij naar Nederland vluchtte. De bijzondere weg naar dit optreden is veelbewogen - als 9-jarige zijn geboorteland achter moeten laten door een burgeroorlog, van een AZC in Alkmaar een leven opbouwen in Enkhuizen, een nummer 1 hit in de Nederlandse Top 40 tot aan het songfestival in Zwitserland. De gigantische gunfactor is er des te meer om deze bloeiende artiest te zien in een van de allermooiste zalen van Nederland.

Kenmerkend voor zijn muziek is de afwisseling tussen Frans- en Nederlandstalig in een mix van catchy pop, ballads en chansons. Met de toevoeging van het Metropole orkest vanavond komt naar voren hoe veelzijdig en melodisch zijn debuutalbum in elkaar zit. Écoutez-moi knalt de zaal binnen met de blazers op volle kracht, en laat het studionummer klinken als een timide broertje. Ook Allez! Touché! En Vas-Y (Ga Maar) komen in een nieuw jasje te zitten die ze uitstekend past, met het koor aan zijn zijde als een onmisbare rechterarm.

Met de manier waarop hij chansons en ballads brengt, weet hij de zaal net zo goed weer te verstillen. Tijdens Toen Ik Je Zag houd de zaal z’n adem in en toont opnieuw zijn kracht als zanger. Een Claude variant van een melancholisch nummer wordt echter nooit zwaarmoedig of verdrietig, maar een kort inkijkje op zijn andere kwetsbare kant.

‘Ne me quitte pas’ kan Claude inmiddels in zijn vaste setlist gaan opnemen, zo vaak wordt hem gevraagd of hij deze ook tijdens zijn optredens zal spelen. Iedereen kent zijn mooie versie wel van de Beste Zangers, maar met het Metropole Orkest erbij horen we echt de pieken en dalen. Gesterkt met het optimisme van de dwarsfluit, en bijgestaan met de zwaarte en diepte van de cello.

Zijn boodschap deze avond is duidelijk - sta stil bij de dingen die goed zijn. En dat is niet moeilijk met zijn aanstekelijk enthousiasme. Tijdens La Pression staan kinderen door de hele zaal op hun stoelen om een zee van hartjes in de handen zijn kant op te sturen. Tussen de nummers vertelt hij uitgebreid over het geluk dat hij ervaart, en wat hem de afgelopen twee jaar allemaal gebracht heeft.

Hoe kan het ook anders dat een van zijn grote inspiratiebronnen in de setlist voorbij komt? Dat gaat uiteraard over Stromae. In 2023 stond Claude al geboekt als voorprogramma van de Belgische maestro, maar kon dat helaas niet doorgaan. De link tussen de twee artiesten in stijl en inhoud is onmiskenbaar. Het mooie breekbare ‘Formidable’ danst op Claude zijn haarscherpe stem, de vioolsectie zwelt aan en de drums zijn een prachtige toevoeging.

Stilzitten is inmiddels geen optie meer - de artiest lift het publiek uit z’n stoelen tijdens Layla en Ladada (Mon Dernier Mot) tot aan het einde van de set. De hits met miljoenen streams krijgen in deze set een sfeervolle verdieping die zelden zo zal klinken op de radio. Deze avond blijkt des te meer dat zijn volledige bereik in deze setting écht goed tot zijn recht komt. We hopen ondertussen dat er van dit concert een live-album uitkomt met het koor en het Metropole orkest.

Een Nederlandse vlag prijkt in de lucht tijdens ‘C’est La Vie’. Met een brede glimlach en trots zwaait hij naar z’n vrienden van het AZC in Alkmaar, en een speciaal dankwoord voor Meester Kees voor zijn Nederlandse lessen. Na een dankwoord voor alle steun en liefde die hij ontving tijdens het Songfestival in Zwitserland, zingt een volledig Concertgebouw mee. Claude weet onbewust te verenigen waar we vandaag de dag zo verdeeld over zijn.

We dachten het hoogtepunt in de set al halverwege te hebben bereikt, wanneer de zanger aankondigdt dat zijn moeder hem voor het eerst in het Concertgebouw ziet optreden. Een volledige zaal juicht wanneer zijn moeder meteen uit haar stoel schiet om te dansen op haar favoriete nummer Lelo Toko Bina. Op verzoek van het publiek maakt het vreugdevolle nummer nogmaals z’n ronde tijdens de toegift. Dit keer met een dansende mama en zussen naast hem op het podium, en trekt hij de enthousiastelingen uit het publiek ook mee. De 21-jarige artiest met zijn aanstekelijke warmte heeft alles in zijn mars om uit te groeien tot een uitstekende performer.

Als er iets duidelijk wordt, is het hoe rijk Claude zich elke dag voelt. Zijn vertolking van ‘Mooi’ van Marco Borsato werpt een volledig ander licht en wat voor een gewicht deze woorden hebben. “Hoe mooi, kan het leven zijn? Het is maar hoe je kijkt - het is maar wat je droomt. Hoe mooi is jouw werkelijkheid? Jij bent zo rijk - zo rijk als je je voelt.”