Air - 05/07 - Klokgebouw

Air – Klokgebouw Eindhoven, 5 juli 2025

In het warme Klokgebouw waait een frisse wind. Air, het iconische duo uit Versailles, Frankrijk dat met Moon Safari in 1998 een nieuwe dimensie gaf aan elektronische popmuziek, betreedt het podium om als onderdeel van een uitgebreide Europese tour het genoemde album te eren. Een strakke, rechthoekige doos met een wit kader als omranding, toch met huiselijke intimiteit, vormt het decor. Midden op het toneel staat een drumstel, geflankeerd door opgestapelde vintage synthesizers, klanktechnisch nog zo scherp als toen, en een hele reeks gitaren.

Vanaf de openingstracks ‘La femme d’argent’ en ‘Sexy Boy’ is het duidelijk: Air wil voor de bezoekers de ambiance schetsen die velen zullen associëren met hun luisterervaringen met het album. De herkenbare basslijnen glijden de ruimte in, terwijl Jean-Benoît Dunckel met ogenschijnlijk moeiteloze precisie twee synths tegelijk bespeelt. Nicolas Godin schuift soepel van gitaar naar bas, met een rust die bijna hypnotisch werkt. Het publiek wordt omvergeblazen, opgetild door het gewichtloze karakter van de muziek. De achtergrond transformeert tijdens de verschillende nummers naar een soort uitkijkraam met naast zachte lichtstrips en felle lampen in allerlei kleuren ook wat spectaculaire visuals; planeten, sterren, vuurwerk, lichtstralen. Menig kenner zal hierbij terugdenken aan de hoes van 10 000 Hz Legend, waar een soortgelijk uitkijkraam te zien is.

Beth Hirsch neemt geen deel aan de tour, dus wanneer ‘All I Need’ klinkt gebruikt Dunckel een stemfilter die haar fragiele stemgeluid nabootst. ‘Kelly Watch the Stars’ en ‘Ce matin-là’ breiden het sonische landschap uit: filmisch, luchtig, melancholisch. Bij enkele van de tracks, zoals ‘Remember’ en ‘You Make It Easy’ zetten de twee hun vocoders in, wat hen situeert in het elektronische erfgoed met collega’s als Giorgio Moroder en Daft Punk.

Na de laatste noten van ‘Le voyage de Pénélope’ verlaten ze het podium, maar lang duurt de stilte niet. Ze keren terug op het podium en nemen het publiek nog even mee langs hun bekendste hits, zoals ‘Venus’, ‘Cherry Blossom Girl’, ‘Run’ en enkelen van hun contributies aan de filmsoundtrack van The Virgin Suicides. De drummer die het duo vergezelt, is subliem; hij weet wanneer hij zich moet terugtrekken en wanneer hij mag exploderen, zoals in het energetische ‘Don’t Be Light’. Die track breekt, na de dromerige flow van de tweede set, als een wervelwind door de zaal, een finale die alles nog even openbreekt. De toegift begint met ‘Alone in Kyoto’, zacht, slepend, introspectief. Maar Air besluit niet in stilte te eindigen: ‘Electronic Performers’ sluit de avond af met een scherpe beat en een zinderende gitaarsolo van Godin. Alsof ze het nog even willen benadrukken, na een avond waarin ze hun muzikale meesterschap bescheiden en trefzeker tentoonstelden.

Air laat in Eindhoven horen dat Moon Safari ook 26 jaar later nog steeds klinkt als een toekomstvisioen. In het Klokgebouw komt elk detail tot zijn recht: de ambient lagen, de retrofuturistische klanken, de verstilde melancholie. Ze trakteren met ogenschijnlijk speels gemak het publiek op, naast het geadverteerde album, een uitgebreide show. Ze tonen bescheidenheid in spektakel en grootse gebaren en geven voorkeur aan een zorgvuldig opgebouwd soundscape met bijpassende ambiance.