In onze concertagenda zijn momenteel geen optredens van The Sophs bekend.
Check ook onze Punk concertagenda.
2026-09-22
Sommige bands willen alleen vermaken en hoeven niet zo nodig origineel te zijn. The Sophs, een band uit Los Angeles (hoe kan het ook anders) is zo’n band. Zij neemt de luisteraar mee op een gitaargedreven reis langs eind jaren negentig poppunk en emo. Hun debuutalbum Goldstar lijkt gemaakt te zijn om een jong publiek met behulp van de algoritme van Spotify te leiden naar bands zoals The Strokes en Muse.De band bestaat uit zes muzikanten, allen uit verschillende lokale bands. Dat heeft alles te maken met het feit dat zanger en bandleider Ethan Ramon een demo naar dertig verschillende platenmaatschappijen stuurde, waarvan er één toehapte. Dat was wel Rough Trade Records en dus moest hij aan de bak. Met Sam Yuh (toetsen), Austin Parker Jones (elektrische gitaar) Devin Russ (drums), Cole Bobbitt (basgitaar) en Seth Smades (akoestische gitaar) heeft hij een prima band om zich heen verzameld. Vooral Smades maakt indruk en hij is degene die band een beetje kleur geeft met zijn jazz-akkoorden en folk-invloeden.
De band moet het verder vooral hebben van provocerende teksten en titels. Wat te denken van “But deep in my mind, I just want the dog to die” (‘The Dog Dies In The End’) of “I need a death in the family/ To shift the plot/ I need some people to forget all their forget-me-nots” (‘Death In The Family’). Het wordt echt te veel van het goede op de gesproken puberaalstoere tekst “All right, I just started drinking/…/I legitimately got nervous I wouldn’t be able to write the rest of this if I wasn’t drunk” (‘They Told Me Jump, I Said How High’). Het geveinsde kuchen over het Doors-achtige
orgeltje maakt het er niet beter op.
Wanneer je het album meerdere keren beluistert, valt je op dat zanger Ramon meerdere malen zijn zang aanpast. Op ‘Sweat’ klinkt hij net als Julian Casablancas (The Strokes), om op eerdere nummers te klinken zoals Matthew Bellamy (Muse). Dat hij meerde genres kan zingen hoor je zowel op de poppunk van afsluiter ‘I’m Your Fiend’, als op het Zuid-Amerikaanse getinte titelnummer ‘Goldstar’. Knap op zich, al mis je iets karakteristieks.
The Sophs is een toonbeeld van deze tijd: het richt zich meer op de hedendaagse amusementsindustrie dan op een eigen geluid. Het klinkt lekker in het gehoor, maar je voelt je belazerd. Zal dit dan toch een AI-band zijn, die bangers voor pubers eruit gooit die niet bekend zijn met de artiesten die zij imiteren (of erger nog persifleren)? Het zal de jonge fanschare weinig boeien: zolang ze maar kunnen meezingen op het aanstekelijke refrein van ‘Blitzed Again’ of meeklappen op het door Plain White Tees geïnspireerde ‘Sweetiepie’. De oudere muziekliefhebber zal zijn neus hiervoor ophalen, terwijl de jeugdige muziekliefhebber zal denken iets nieuws te hebben ontdekt. Tja, teken des tijds.
Avalon Emerson & The Charm - Written Into ChangesDe zangeres van Avalon Emerson & The Charm heeft precies zo’n nasale...
Marta Del Grandi - Dream Life In 2023 maakt uw recensent kennis met Marta Del Grandi . De voormalig...
In onze concertagenda zijn momenteel geen optredens van The Sophs bekend.
Check ook onze Punk concertagenda.