In onze concertagenda zijn momenteel geen optredens van Mama Sissoko bekend.
2026-11-01
Mama Sissoko is een gitaarvirtuoos uit Mali, die jarenlang speelde in verschillende ensembles waaronder Orchestra A de Bamako, Orchestre National de Bamako en Super Biton de Ségou. Hij is een alom bewonderde muzikant en werkte eerder samen met Westerse grootheden zoals Santana en Herbie Hancock. Zijn voorprogramma voor BB King in 1998 werd vastgelegd op Live [2024]. In het verlengde van het succes hiervan wordt nu het studioalbum Diamond Fingers uitgebracht. Deze verzameling nummers komt uit 2015, maar het had evengoed dit jaar opgenomen kunnen zijn - zo fris klinkt het. Zijn muziek doet enigszins denken aan die van Salif Keita, met wie hij samenwerkte op diens album M’Bemba [2005]. Toch hoor je een eigen speelstijl doorkomen, dat zich laat kenmerken door veel gebruik van galm, delay en chorus op verschillende gelaagde gitaarpartijen. Deze basis van gitaarklanken gebruikt hij om overheen te soleren. Het beste voorbeeld van deze speelwijze hoor je op titelnummer ‘Diamond Fingers’. Wanneer je dit beluistert, krijg je ook een idee waarom veel gitaristen naar hem opkijken.
Het album kent vele gezichten. Zo zijn daar interpretaties van eeuwenoude Mandingo liederen. Deze regio, dat ligt tussen het zuiden van Mali en het oosten van Guinee, wordt gezien als de bakermat van Mali. Sissoko weet met zowel ‘Silami Djama’ (“waar we ook vandaan komen, we hebben allen dezelfde afkomst”) als ‘Massane Cisse’ (“de rijken zouden de armen moeten helpen”) de traditionele teksten in een nieuw jasje te steken. Het zorgt ervoor dat zij nog even de overlevering kunnen doorstaan.
Met ‘Nkana’ (“broeders en zusters, komt tezamen”) en ‘Douga’ (opgedragen aan dappere mensen) hanteert hij de Bambara-blues stijl en is er even tijd voor meditatie. Daarentegen weet hij met stevige percussie, samenzang en xylofoon op ‘Gniasso’ (eerbetoon aan een verkoopster van sterke drank) op een aparte manier de desert bluesrock neer te zetten. Op ‘Commmissariat’ wordt het even politiek en zijn wij getuige van een “gesprek” tussen een Franse douanier en hemzelf, waar hij laat horen dat heel Afrika grenzeloos moet zijn. (“Je suis Africain”).
De verrassing zit op het einde: met ‘Narena’ brengt hij opzwepende flamenco. Al vanaf de eerste tonen op de akoestische gitaar hoor je een heel ander speelstijl. Dit had hij eerder mogen doen. Hij zet met ‘Hommage Au Bitton’ en ‘Diabari’ die lijn voort en laat Afro-Cubaanse muziek uit de jaren zeventig horen. Het is de afwisseling waar je op zat te wachten.
Enkel bassist Mohamed Sissoko en Noumou Keita op conga’s worden vermeld als de overige artiesten, maar toch hoor je ook fluit, synthesizer, xylofoon en viool in sommige nummers op ‘Diamond Fingers’. Met zeventig minuten is dit album van Mama Sissoko iets te lang, al begrijp je wel dat de platenmaatschappij even wil uitpakken. Misschien is dit debuut ook wel het enige studioalbum dat van hem wordt uitgebracht.
Spelim - In Art We TrustMet het album In Art We Trust debuteert de Franse artiest Spelim met een...
Tirilil - Tirilil Tirilil is een Deens viertal bestaande uit drie zangeressen (Susanne...
In onze concertagenda zijn momenteel geen optredens van Mama Sissoko bekend.