2026-05-26
ZRI staat voor ”Zum Roten Igel”, (“Naar de rode Egel”), een legendarische taverne in Wenen. Hier kwamen in de negentiende eeuw Schubert en Brahms naar toe om zigeuner- en folkmuziek te beluisteren. Het vijfkoppige ensemble onder die naam richtte zich op eerdere albums op plaatsen waar muzikanten elkaar ontmoetten in de ruimste zin van het woord. Zo kwam je niet alleen de muziek van Schubert, Brahms en Bach tegen, maar ook Donna Summer en Taylor Swift kwamen aanwaaien. Op Café Danube gaan we terug naar de oorspronkelijke herberg en gaat de aandacht uit naar de bezoekende Hongaarse Romani bands en wordt het belang van de Donau voor de hoofdstad belicht. De uitleg in het bijgevoegde boekje helpt om de muziek die je op het album hoort beter te waarderen. Het is geschreven door een van de muzikanten, Jon Banks. Hij bracht vorig jaar het boek Hungarian “Gypsy-Band” Music in Vienna, 1850-1914: The Csárdás Craze uit en dit album is een prima aanvulling hierbij. Je begrijpt dan de frustratie van Béla Kéler en Miklós Konkoly-Thege toen hun composities schaamteloos bekend werden als respectievelijk ‘Brahms Hongaarse Dans Nr. 5 en Nr. 6’. Hier hoor je ze als ‘Bártfai Emlék Csárdás/Egri Csárdás’, waarbij de csárdás de traditionele muziek van de bezoekers omvatte. Later hoor je nog een medley van bruiloft muziek op ‘Tolnai Lakodalmas Csárdás’.
De vijf muzikanten willen op het album laten horen wat de invloed was van de Romani bands op de klassieke muziek en pakken dat groots aan. Naast Brahms (‘Rondo Alla Zingarese’) en Schubert (‘Impromptu in GbMajpr, Op.90/3’ en ‘Erlkönig’) horen we hoe zij de muziek van Erik Satie hebben beïnvloed op het prachtig uitgevoerde ‘Gnossienne no. 1’. Aan de andere kant horen we ook hoe deze rondreizende bands bekende deuntje eigen maakten en verspreiden. Voorbeelden zijn het te snel gespeelde ‘Rondo Alla Turca’ van Mozart en de frivole ‘Pizzicato Polka’ van de gebroeders Strauss.
De hier gespeelde ‘William Tell Overture: Finale’ van Rossini heeft een ander verhaal. Dit was het favoriete party nummer van János Horváth in de jaren 1850/60. Hij was de virtuoos op de cymbal dat later evolueerde tot de santouri. Hij was ooit belast met een diplomatieke missie: hij moest sultan Abdülaziz op zijn weg terug naar Constantinopel begeleiden. Hij zal naar alle waarschijnlijkheid de door de sultan geschreven ‘Hicâzkâr Sirto’ hebben gespeeld, dat ook op deze plaat wordt vertolkt.
Max Baillie (viool, mandoline), Matthew Sharp (cello, bariton), Iris Pissaride (santouri), Ben Harlan (klarinet, saxofoon) weten samen met Banks (accordeon) op een zo natuurgetrouwe manier de muziek van de reizende Hongaarse zigeuners uit de gouden eeuw van de Donau te laten klinken. Verwacht geen perfect uitgevoerde versies van klassieke werken; dit zijn eerder interpretaties van hoe men toen de muziek bracht. Eerlijk gezegd: de verhalen zijn beter dan sommige muziekstukken.

Niko Novak - Haphazard Reruns Niko Novak is een singer-songwriter uit Slovenië, een land waar we, los van...

The Infamous Nameless - Realise BZN, maar dan net even anders; met een bandnaam als The Infamous Nameless...
In onze concertagenda zijn momenteel geen optredens van Zri bekend.
