In onze concertagenda zijn momenteel geen optredens van Trance bekend.
2025-07-15
Een jaartje geleden werden we ‘verrast’ met een heruitgave van het tweede album van het Duitse Trance. Helaas blijft een matig album, ook in een nieuw jasje, een matig album. Het weerhoudt de heren, die in 2017 weer de instrumenten uit de wilgen hebben gehaald, er niet van om meer oude albums in een nieuw jasje in de markt te zetten.Ditmaal is het Break Out , het debuutalbum uit 1982 dat een oppoetsbeurtje heeft gehad. Men heeft een eventuele aankoop iets aantrekkelijker gemaakt door twee bonus tracks toe te voegen aan het originele album. Een prima manier om fans, die alles in de kast hebben staan, nog wat geld uit de zak te trekken. Maar hoeveel mensen zouden het oeuvre van Trance in de kast hebben staan? Dat zullen er niet heel veel zijn, want Trance was in de jaren tachtig een niet al te bekende cultband en moest het zeker afleggen tegen veel populairdere Duitse bands als Scorpions, Accept en, iets later, Helloween.
Ook ondergetekende was tot vorig jaar niet echte bekend met de band en vond de heruitgave van Power Intrusion maar slappe kost en eigenlijk geldt dit ook voor wat we horen op dit debuutalbum al moet gezegd dat dit album net iets geïnspireerder klinkt. De stem van Lothar Antoni lijkt natuurlijk ook nu behoorlijk op de stem van Klaus Meine (Scorpions) inclusief een moddervet – sommigen vinden dit charmant – Duits accent.
Het moet gezegd, het lekker stuwende ‘For Your Love’ is gewoon een prima nummer en ‘Loser’ valt zeker op door het gitaarwerk, al klinkt Antoni soms als een kat die op zijn staart getrapt wordt. Ook het vlotte, van bluesrockakkoorden voorziene ‘Higher’ is helemaal niet onaardig. Helaas staat er dan toch weer zo een klaaglijke semiballad in de vorm van ‘ Baby Child’ op het menu. Hierin klinkt Antoni alsof hij in zijn ballen geknepen wordt. Op het originele format was dit de afsluiter en kon je op stop drukken. Nu krijgen we nog twee bonustracks van songs uit de tijd van voor het debuutalbum voor onze kiezen, die overigens veel Spartaanser klinken, waardoor de indringende stem van Antoni nog iets meer naar voren komt.
Wat we over Break Out kunnen zeggen is dat het album net iets lekkerder uit de verf komt dan opvolger Power Intrusion, maar een echte hoogvlieger was de band niet en zal het ook nooit worden, daarbij kan de stem van Lothar Antoni een flinke irritatiefactor zijn.
Fuzzy Mama - Mean MachineHet gebruik van fuzz is van alle tijden. In vroeger jaren wisten gitaristen...
Supersister - Nancy Never Knew Supersister zal bij veel oudere muziekliefhebbers een ´Oh Ja!` gevoel...
In onze concertagenda zijn momenteel geen optredens van Trance bekend.