RECENSIE: The Doors - L.A. Woman - 40th Anniversary Edition

print
mail to friend
Cover The Doors - L.A. Woman - 40th Anniversary Edition
2012-05-08 Dat Jim Morrison juli 1971 levenloos in een Parijse badkuip gevonden werd, schokte logischerwijs heel de wereld. Achteraf zouden we daar eigenlijk relatief opgelucht mee moeten zijn. Was hij namelijk een aantal weekjes eerder onder diezelfde verdachte omstandigheden gestorven, dan hadden we niet meer kunnen genieten van het machtige mooie L.A. Woman. Het wordt door de meeste Doors-fans beschouwd als een van hun beste platen. Nu, vier decennia later, wordt het album opnieuw uitgebracht.

Het album bestaat uit bluesnummers, afgewisseld met de wat stevigere rock. Op de eerste van de twee cd’s staat het oorspronkelijke album van veertig jaar terug. Zonder fratsen, zoals het hoort te zijn. Opener ‘The Changeling’ omschrijft de sfeer van het toenmalige Los Angeles optimaal, en is daardoor een perfecte intro. De magistrale zwanenzang van Jim klinkt hier alsof z’n leven er vanaf hangt. Vervolgplaat ‘Love Her Madly’, geschreven door gitarist Robbie Krieger, hinkt daarentegen tegen de popkant aan. Met ‘Been Down So Long’ wordt nogmaals duidelijk dat het album trefzeker, maar met de frisse toon van een debuutplaat klinkt.

Om de rasechte volgers van het blueskwartet te overtuigen het muzikale prachtpareltje nogmaals aan te schaffen, bevat de reissue een bonusschijf. De tweede cd is een stuk aantrekkelijker voor de trouwe aanhang. Deze bevat namelijk teruggevonden tracks, opgevuld met een aantal alternatieve versies van de standaard plaat. ‘She Smells So Nice’ klinkt als de uitkomst van een heerlijke jamsessie. Evenals afsluiting ‘Rock Me’, waar we Morrison over Mr. Mojo Risin (anagram voor z’n naam) horen zingen. Het viertal laat continu de emoties spreken en geeft zichzelf over aan de wervelende kracht van het genre dat bluesmuziek heet.

Een kleine 41 jaar later laat L.A. Woman een nog steeds ongedateerd geluid horen. Het is een voorbeeld van een band die speelde voor het plezier, waaruit een bluesalbum met lichte rocktinten is voortgevloeid. Jim en zijn compagnons bleken in hun donkere grauwe dagen op hun best. Je zou dus als ramptoerist langs z’n graf kunnen wandelen, maar wij prefereren de aankoop van dit grauwe doch trendsettend stukje gevulde muziekhistorie.
Recensent:Joey van Leemputten Artiest:The Doors Label:Rhino
volgende recensie
Cover John Shannon & Wings of Sound - Songs of the Desert River

John Shannon & Wings of Sound - Songs of the Desert River John Shannon is een Amerikaanse singer-songwriter die met Songs Of The...

Cover Estelle - All of Me
vorige recensie

Estelle - All of Me All Of Me is het derde album van de oorspronkelijk Londense zangeres...

ZOEKEN IN CD-RECENSIES

 

OF SELECTEER OP GENRE, ARTIEST, LABEL, RECENSENT